Παρασκευή 29 Απριλίου 2011

ΟΙ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ Ν' ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ - ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΧΙ!"


ΟΙ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ Ν' ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ - ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΧΙ!
Λαϊκή υπερκομματική πρωτοβουλία για την έξοδο από την ΕΕ, για να σωθούν τα υπαρξιακά θεμέλια της Αυστρίας


Σε απάντηση της προσπάθειας για μία βίαιη επιβολή της Συνθήκης της Λισαβόνας, ομάδα πολιτών δρομολόγησε μια εθνική πρωτοβουλία για να εξασφαλιστεί η έξοδος της Αυστρίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
………


Τα κυριαρχικά δικαιώματα που μεταβιβάστηκαν στους κοινοτικούς οργανισμούς, όπως προβλέπεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας, περιορίζονται και σε συνέπεια αυτού του γεγονότος, δεν είναι δημοκρατικά νομιμοποιημένα
………


Η ελευθερία και η δημοκρατία είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς πάλης, οι ισχυροί δεν άφησαν ποτέ ηθελημένα την εξουσία.


Πώς θα υποστηρίξετε αυτή τη λαϊκή πρωτοβουλία;
Όλοι οι Αυστριακοί πολίτες, ηλικίας 16 ετών και άνω, δικαιούνται να υπογράψουν τις λαϊκές πρωτοβουλίες.
Μόλις συγκεντρωθούν 8.032 υπογραφές (1 τοις χιλίοις του πληθυσμού), το Υπουργείο Εσωτερικών θα ανακοινώσει δημοσίως σε πια εβδομάδα θα συλλεχτούν υπογραφές για το σύνολο της χώρας.»
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο - είμαι σίγουρος ότι θα δονήσει χορδές στις ψυχές πολλών από σας.


Πολύ τούς ζηλεύω τους Αυστριακούς (καλοπροαίρετα φυσικά): για την οικονομία τους, για την ποιότητα ζωής τους, για την οργάνωση του κράτους τους, προπάντων όμως για την συνταγματική προνοητικότητά τους: οποιοσδήποτε μπορεί να κινήσει διαδικασία δημοψηφίσματος, συγκεντρώνοντας προαποφασισμένο αριθμό υπογραφών. Θα ήθελα πάρα πολύ να δω παρόμοιες διαδικασίες να κινούνται και στην Ελλάδα (υποπτεύομαι ότι ‘κρίσιμη μάζα' ψηφοφόρων υφίσταται). Πλην όμως, κάτι τέτοιο είναι παντελώς ανέφικτο, βάσει του παρόντος Συντάγματός μας (άρθρο 44 - χαίρε! ‘Δημοκρατία’!): μοναδικός αρμόδιος για την πρόταση δημοψηφίσματος είναι η Βουλή – δείτε wikisource.org. *


«Αποφασίζομεν και διατάσσομεν…» έλεγε ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος (1967), στηριζόμενος στις τότε διαθέσιμες δυνάμεις καταστολής, καθώς και στην τότε ψυχική καταρράκωση των Ελλήνων. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σήμερα, με τις δυνάμεις καταστολής να φορούν 'δημοκρατικό/συνταγματικό’ μανδύα και με τα ΜΜΕ να καταρρακώνουν συστηματικά τους Έλληνες, προκαλώντας εθνική κατάθλιψη, αύξηση αυτοκτονιών (δείτε, π.χ., εδώ) και φαινόμενα 'αυτομαστίγωσης'.


Πως μπορούμε ν’ αντιδράσουμε εν προκειμένω (όσοι θέλουμε ν’ αντιδράσουμε); Νομίζω απαιτώντας, κατ' αρχήν, σύγκληση Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης (το πώς και τις λοιπές διαδικασίες/τεχνικές λεπτομέρειες δεν τις γνωρίζω – ας μιλήσουν οι ειδικοί). Το πρώτιστο, όμως, είναι να μετρηθούμε πόσοι είμαστε, κατά την γνώμη μου. Μια πιθανή μέθοδος (διαδικτυακή – διεθνώς καταξιωμένη) είναι μέσωwww.gopetition.com. Το πεδίο είναι ανοικτό για όσους θέλουν να προτείνουν συγκεκριμένη σχετική διατύπωση ή έχουν άλλες (άμεσα υλοποιήσημες) προτάσεις. Θα έλεγα, πάντως! , ν’ αποφύγουμε τις συνήθεις υπερβολές, φραστικές 'κορώνες, καθώς και ‘ψηφοφορίες’ μέσω blogs – δεν έχουν καμία απολύτως βαρύτητα ή αξιοπιστία!

*Ιστορική σημείωση: ο πρώην αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος κατάφερε να μαζέψει πάνω από 3 εκατ. υπογραφές για το θέμα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες (τεράστιο ποσοστό του εκλογικού σώματος), προσπαθώντας να προκαλέσει δημοψήφισμα. Αποτέλεσμα: μηδέν!

Πέμπτη 28 Απριλίου 2011

ΜΑ ΠΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΛΑΟΙ .ΠΟΣΟ ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΝ



Σε δύο ημέρες, εκτιμάται ότι περίπου δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα συντονιστείτε δείτε Prince William παντρευτεί Kate Middleton .
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η υστερία γύρω από το συμβάν έχει λάβει διαστάσεις έπους, όπως κάθε λεπτομέρεια τη μεγάλη ημέρα έχει καλυφθεί από τις υπηρεσίες ειδήσεων. Ωστόσο, εν μέσω όλων των εικασίες σχετικά με το φόρεμα, τη διαδρομή και τον κατάλογο φιλοξενουμένων, δεν έχει γίνει πολύς λόγος για το αποτύπωμα άνθρακα το γάμο και περιβαλλοντικές επιπτώσεις - μέχρι τώρα! Σύμφωνα με την εφημερίδα The Telegraph , ο γάμος πρόκειται να παράγουν περισσότερα από 6.765 τόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα (CO2e) - που είναι 10 φορές το ποσό των αερίων του θερμοκηπίου το Παλάτι του Μπάκιγχαμ παράγει το ένα ολόκληρο χρόνο και 1.230 φορές οι ετήσιες εκπομπές του μέσου όρου UK νοικοκυριό.

Read more: Πράσινη σχεδιασμός θα σώσει τον κόσμο | Inhabitat

Τετάρτη 27 Απριλίου 2011

ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ


Κερδοσκοπικές πρακτικές όσον αφορά τις τιµές στο αλεύρι και το καλαµπόκι ακολούθησε στις αρχές του προηγούµενου καλοκαιριού που σηµειώθηκε καύσωνας στη Ρωσία η Glencore. Τις αποκαλύψεις αυτές πραγµατοποίησε ενόψει της δηµόσιας εγγραφής της η ίδια η εταιρεία, που είναι ο µεγαλύτερος παίκτης στην αγορά εµπορευµάτων παγκοσµίως.

Η δηµόσια αυτή εγγραφή προσδιορίζει τη συνολική αξία της εταιρείας στα 60 δισεκατοµµύρια δολάρια.

«Παίζοντας» σε άνοδο των τιµών, στελέχη της εταιρείας που έχει έδρα στην Ελβετία ζητούσαν εκείνο το διάστηµα δηµοσίως από τη Ρωσία να επιβάλει απαγόρευση στις εξαγωγές σιτηρών.

Η Μόσχα πράγµατι επέβαλε προσωρινή απαγόρευση λίγες ηµέρες µετά, προκαλώντας ράλι στις τιµές, όπως γράφουν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιµς».

Η Glencore είναι η µεγαλύτερη εταιρεία στο εµπόριο σιτηρών που προέρχονται από τη Ρωσία καιακολουθούν οι αµερικανικές Cargill και Bunge.

Το θέµα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο, όπως γράφει η βρετανική εφηµερίδα, επειδή πολιτικοί όπως ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί έχουν διατυπώσει κατηγορίες για κερδοσκοπία µε αφορµή τη µεγάλη άνοδο που παρουσιάζουν το τελευταίο διάστηµα οιτιµές των τροφίµων.

Οι είκοσι ισχυρότερες οικονοµικά χώρες στον κόσµο (G20) θα πραγµατοποιήσουν ειδική συνάντηση µέσα στον Ιούνιο για να συζητήσουν τις τιµές των σιτηρών.

Η Glencore αποκάλυψε τις συναλλαγές αυτές στην UBS, µια από τις τράπεζες αναδόχους για την εισαγωγή της στο χρηµατιστήριο.

Η UBS έπειτα έκανετη γνωστοποίηση για τις συναλλαγές αυτές σε ειδική έκθεση που προηγείται τηςδηµόσιας εγγραφής και έχει στόχο να ενηµερώσει τους επενδυτές που θα ήθελαν να αγοράσουν µετοχές τής προς εισαγωγήν εταιρείας. Στην έκθεση αυτή βασίστηκαν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιµς».

Η Glencore είναι µια από τις µεγαλύτερες εταιρείες συναλλαγών στην αγορά εµπορευµάτων παγκοσµίως και τώρα προχωρά σε αύξηση µετοχικού κεφαλαίου ύψους 12 δισ. για να µπει στο χρηµατιστήριο

ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ ΛΑΜΠΟΓΙΑΛΟ

Scott Weaver's Rolling through the Bay

Scott Weaver's Rolling through the Bay from Learning Studio on Vimeo.

Τρίτη 26 Απριλίου 2011

Η ΤΑΞΗ ΠΟΥ ΤΑ ΕΦΑΓΕ

Η δημόσια συζήτηση της Ελληνικής κρίσης έχει τεθεί πολλές φορές σε επίπεδο ηθικής, αλλά ελάχιστες σε επίπεδο αριθμών. Έτσι πέρα από τα κλασικά “είμαστε τεμπέληδες” και “μαζί τα φάγαμε” υπάρχει κι ένα σαφές κάλεσμα σε εθνική επαγρύπνηση. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν χάνει καμία ευκαιρία να αναφερθεί σε ιστορικές εθνικές στιγμές, σε εθνικό χρέος κλπ κλπ.

Όπως η αριστερά αρέσκεται να τσουβαλιάζει τον “λαό” σ’ έναν άμορφο ομοιογενές χυλό προκειμένου να κρύψει τις πραγματικές της αδυναμίες αντιπροσώπευσης στην κοινωνία, έτσι και η δεξιά χρησιμοποιεί τον όρο “έθνος” προκειμένου να καλύψει όλη τη βρώμα και τη δυσωδία του κυβερνητικού συστήματος.

Κι αν για την αριστερά, αυτό το τσουβάλιασμα σημαίνει συνήθως χαμένες προσδοκίες και πνιγμένα όνειρα κοινωνικής δικαιοσύνης, για την κοινωνική και οικονομική δεξιά που αντιπροσωπεύεται από το 70% του εκλογικού σώματος, σημαίνει κυριολεκτικά χοντρές κοιλιές, ζεστό χρήμα και συγκάλυψη του ποιος πραγματικά μας οδήγησε στην καταστροφή.

Στον παραπάνω πίνακα βλέπετε σε απόλυτα νούμερα τα έσοδα του ελληνικού δημοσίου από την άμεση φορολογία την τελευταία δεκαετία. Είναι χωρισμένα σε φυσικά πρόσωπα (πολίτες) και σε νομικά πρόσωπα (επιχειρήσεις). Το πρώτο που μπορεί να παρατηρήσει κανείς είναι πως στη δεκαετία της ανάπτυξης, δηλαδή “της μεγάλης και ισχυρής ελλάδας”, οι φόροι των πολιτών διπλασιάστηκαν, τη στιγμή που η φόροι των επιχειρήσεων μειώθηκαν στα 3/5 του 2000. Κι έτσι ενώ το 2000 οι δύο κατηγορίες πλήρωναν σχεδόν ίσα ποσά (5δις προς 5δις), το θρυλικό 2008 η διαφορά έγινε 11δις προς 4δις, διαφορά που διατηρήθηκε και το 2009 παρά τις εξαγγελίες περί έκτακτης εισφοράς και άλλων πατριωτικών δεκάρικων. Με λίγα λόγια οι επιχειρήσεις μέσα στη δεκαετία της ανάπτυξης, πλήρωναν κάθε χρόνο και λιγότερα.

Και προσέξτε με τον όρο επιχειρήσεις, στην ουσία βάζουμε μέσα και τους περισσότερους ελεύθερους επαγγελματίες που βγάζουν παραπάνω από 40-45 χιλιάδες ευρώ το χρόνο. Αυτό συμβαίνει διότι -μετά τον αλογοσκούφη- φορολογικά μιλώντας, συνέφερε περισσότερο να ανοίξεις επιχείρηση, παρά να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας αν έβγαζες πάνω από 40-45χιλιάδες ευρώ το χρόνο. Άρα στην ουσία, η φορολογία των πραγματικών επιχειρήσεων είναι ακόμα μικρότερη από τα νούμερα που βλέπουμε.

Ας πάει το παλιάμπελο

Διότι στην ουσία ήθελα να κάνω μια υπόθεση: Τι θα γινόταν εάν οι επιχειρήσεις πλήρωναν κι αυτές εξίσου με τους πολίτες τις χρονιές της ανάπτυξης? Τι θα γινόταν δηλαδή εάν οι επιχειρήσεις έπρατταν το χρέος τους σε μια κοινωνία που τους χάριζε κάθε χρόνο και περισσότερα κέρδη? Προσέξτε, η υπόθεση που κάνουμε συμπεριλαμβάνει όλες τις ελληνικές “ιδιαιτερότητες”, δηλαδή όλα τα παράθυρα νόμιμης και παράνομης φοροδιαφυγής που εφαρμόζουν τα φυσικά πρόσωπα. Διότι τα παράκατω νούμερα μας λένε, πως μπορεί όλοι να τρώγαμε, αλλά κάποια γουρουνάκια σίγουρα έτρωγαν πολύ παραπάνω. Ας δούμε πόσο παραπάνω.

Στη στήλη Δ του πίνακα λοιπόν μάζεψα τη διαφορά μεταξύ των φόρων που πλήρωναν οι πολίτες και των φόρων που πλήρωναν οι επιχειρήσεις. Και βλέπετε πως στο τέλος ο λογαριασμός γράφει σχεδόν 44δις. Μας φτάνουν αυτά? Όχι φυσικά. Διότι για κάθε χρονιά που τα γουρουνάκια επιχειρήσεις απέφευγαν να συνεισφέρουν εξίσου με τους πολίτες, το κράτος έβαζε τη διαφορά από την τσέπη του δανειζόμενο. Στην ουσία επιχορηγούσε τα κέρδη των επιχειρήσεων, κι αυτή η επιχορήγηση έχει κόστος. Το οποίο υπολογίσαμε στην τελευταία στήλη (τόκοι). Οι τόκοι υπολογίστηκαν με βάση τον μέσο όρο των τόκων που πληρώναμε για το χρέος μας την κάθε αντίστοιχη χρονιά. Τετραετή αναχρηματοδότηση, σημαίνει πως το κράτος κάθε 4 χρόνια (κατά μέσο όρο) έπρεπε να ξαναδανειστεί τα χρήματα, σε αυτό που στην αργκό ονομάζεται ρολάρισμα των ομολόγων. Έτσι πχ, τα 378εκ ευρώ του 2000 τα οποία το κράτος δανείστηκε με επιτόκιο 7,4% , αναχρηματοδοτούνταν το 2004 με επιτόκιο 4,8% κ.ο.κ.

Ο λογαρισμός των τόκων που πλήρωσε το κράτος για τη δεκαετία μας βγαίνει 13,5δις ευρώ. Με λίγα λόγια το συνολικό κουστουμάκι που πληρώσαμε ως επιδότηση για τα κέρδη των επιχειρήσεων ήταν χοντρικά περίπου 57,5δις ευρώ μέσα στη δεκαετία. Τι σημαίνουν 57,5 δις?

Το 2009 με την καταστροφική κυβέρνηση της ΝΔ και του καραμανλή να έχει διαλύσει ο,τιδήποτε κινείται σε αυτή τη χώρα, το χρέος της κυβέρνησης είχε φτάσει περίπου στα 300δις ευρώ, δηλαδή πάνω από 120% του ΑΕΠ. Αν οι επιχειρήσεις είχαν κάνει το χρέος τους προς την κοινωνία στην οποία βασίζονται για να τρώνε και πλήρωναν όσους φόρους πλήρωναν και τα φυσικά πρόσωπα, το δημόσιο χρέος θα ήταν 300-57=243δις ευρώ δηλαδή κάτω από 100% του ΑΕΠ. Άρα η χώρα σύμφωνα με την επίσημη αφήγηση θα είχε γλυτώσει τη λαίλαπα των αγορών , το μνημόνιο το ΔΝΤ και τα ρέστα.

Ο παραπάνω χοντρικός αλλά ακριβής στην ιδέα του υπολογισμός, δεν έγινε για να δείξουμε πως δεν υπήρξε κάποιο γενικευμένο φαγοπότι σε αυτή τη θρυλική δεκαετία του ευρώ. Έγινε για να δείξει, πως μερικά γουρουνάκια έφαγαν (και συνεχίζουν να τρώνε εάν δείτε τα αποτελέσματα του 2010) πολύ παραπάνω από μερικά άλλα. Κι έτσι την επόμενη φορά που θα ακούσετε κάποιον να μιλάει για εθνική προσπάθεια, σας παρακαλώ θυμηθείτε να του τρίψετε αυτόν τον πίνακα στη μούρη. Διότι μεταξύ κατεργαρέων χρειάζεται και λίγη ειλικρίνεια που γενικά δεν περισσεύει.

Και θα κάνω και μια δίκαιη πρόταση. Το κράτος επί μία δεκαετία “δάνειζε” τις επιχειρήσεις με προνομιακότατους όρους, καθώς καμία επιχείρηση δεν μπορούσε να πάρει δάνειο με μικρότερο επιτόκιο σε κάθε αντίστοιχη εποχή. Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να ξεπληρώσουν στο κράτος αυτά τα 57δις? Ξέρω τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά τόσο μεγάλες και υγιείς επιχειρήσεις που έχουμε, θα βρούνε έναν τρόπο. Το χρωστάνε άλλωστε στο έθνος.

Σάββατο 23 Απριλίου 2011

MONSANTO


The World According to Monsato
Ο κόσμος σύμφωνα με τη Monsanto...

Η Monsanto είναι ο παγκόσμιος ηγέτης όσο αναφορά τους γενετικά μεταλλαγμένους οργανισμούς (GMO) όπως επίσης και μία από τις πιο αμφιλεγόμενες εταιρίες στην ιστορία της βιομηχανίας.

Αυτή η αυτοκρατορία για πάνω από έναν αιώνια έχει δημιουργήσει μερικά από τα πιο τοξικά προϊόντα που πουλήθηκαν ποτέ, συμπεριλαμβανομένων των polychlorinated biphenyls (PCBs) και το ζιζανιοκτόνο Agent Orange που ήταν υπεύθυνο για την ισοπέδωση των δασών στο Βιετνάμ.

Ποιος ήξερε ότι ακόμα και οι ποντικοί απέφευγαν να φάνε τις μεταλλαγμένες πατάτες;
Πόσα ξέρουμε για την ψευδή πληροφόρηση, τη μόλυνση ολόκληρων περιοχών, ακόμη και πόλεων, με απόβλητα, όπως και για την εξαγορά πολιτικών και κυβερνήσεων για να παραβλέψουν διεθνείς νόμους και κανονισμούς;

Οι απαντήσεις στα καίρια αυτά ερωτήματα δίδονται από την καναδέζα σκηνοθέτιδα Μαρί Μονίκ Ρομπέν που καταγράφει την πορεία της Mosanto στο ντοκιμαντέρ της «O Κόσμος Κατά τη Monsanto» («The world according to Monsanto»).

Ένα από τα πράγματα που το φιλμ για παράδειγμα αποκαλύπτει, είναι οι κίνδυνοι που απειλούν τη διατροφή μας και την παραδοσιακή γεωργία.
«Οι λόγοι αφορούν την απόκρυψη και αλλοίωση στοιχείων για τα προϊόντα της» επισημαίνει η Ρομπέν. «Γιατί το να ελέγχεις τους σπόρους, σημαίνει ότι ελέγχεις απόλυτα την παραγωγή τροφής της ανθρωπότητας».

Αξίζει να σημειωθεί ότι όπως παρουσιάζεται και στην ταινία, μέσα σε έξι μόλις μήνες, 680 Ινδοί αγρότες αναγκασμένοι να αγοράζουν τους σπόρους τους αυτοκτόνησαν, αδυνατώντας να αντεπεξέλθουν στο κόστος.

Ο κόσμος της Monsanto λοιπόν, είναι ένας κόσμος απρόσωπος, όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια θυσιάζεται στον βωμό του χρήματος.

Στο παρακάτω ντοκιμαντέρ η Marie–Monique Robin εστιάζει την προσοχή της στους τρόπους με τους οποίους η Monsanto – μια από τις πιο ισχυρότερες πολυεθνικές επιχειρήσεις στον κόσμο – προσπαθεί να επιβληθεί στη βιομηχανία της αγροτικής καλλιέργειας.

Η έρευνα καταλήγει σε τραγικά συμπεράσματα :

1) Το 91% των μεταλλαγμένων σπόρων που παρασκευάζονται παγκοσμίως, στη Monsanto.

2) Η εταιρεία ελέγχει σχεδόν όλες τις παραγωγικές δραστηριότητες των αγροτών και τρομοκρατεί αυτούς που προσπαθούν να ξεφύγουν από την κυριαρχία της δημιουργώντας ανεξάρτητες μονάδες καλλιέργειας.

3) Η πολυεθνική εταιρία Monsanto που από την ίδρυσή της πριν 108 χρόνια «απολαμβάνει» τον τίτλο της πιο ρυπογόνου και επικίνδυνης εταιρείας στην ιστορία της βιομηχανίας, κατέχει ένα ακόμη ρεκόρ:
Αυτό των περισσότερων δικαστικών αγωγών και μηνύσεων που έχουν ασκηθεί ποτέ κατά εταιρείας.
Τόσο η ίδια καταφεύγει ενάντια αυτών που καταδικάζουν τις ενέργειές της αλλά και και μεμονωμένα άτομα κινούνται νομικά εναντίον της καταγγέλλοντας την για απόκρυψη βασικών στοιχείων που αφορούν τα προϊόντα της, για μόλυνση μεγάλων εκτάσεων και περιοχών και τέλος, για δωροδοκίες σε ελεγκτές και κυβερνητικούς αξιωματούχους με σκοπό παραβλέψουν τους τους κανονισμούς ελέγχου τροφίμων.

4) Η Monsansto προσπαθεί συνεχώς να εισχωρήσει στην ευρωπαϊκή αγορά, πουλώντας διάφορα προϊόντα, όπως το επικίνδυνο φυτοφάρμακο Roundup που ευθύνεται για την ανάπτυξη καρκίνων.

Το παράδειγμα της Monsanto αναμφισβήτητα καθρεφτίζει την σκληρότητα του νεο-φιλελευθερισμού και της υποταγής στα μεγάλα συμφέροντα του διεθνούς κεφαλαίου.


Βασισμένο πάνω σε εξονυχιστική έρευνα η ταινία συνδέει τα κομμάτια της ιστορίας της εταιρίας ανάμεσα σε έως τώρα κρυμμένα έγγραφα και αμέτρητες μαρτυρίες.

Ντοκιμαντέρ :

The world according to Monsanto - Ο κόσμος σύμφωνα με τη Monsanto

Τι είναι τα Ανθρώπινα Δικαιώματα;

Δευτέρα 18 Απριλίου 2011

ΤΑ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΜΥΑΛΟΥ


Φάρμακα του μέλλοντος
Φάρμακα του μέλλοντος και έλεγχος του νου...

Ένα χάπι για να ενισχυθεί η ηθική συμπεριφορά σου.

Μια θεραπεία για τις ρατσιστικές σου σκέψεις.

Μια θεραπεία για να αυξηθεί η συμπάθεια σου για τους ανθρώπους από άλλες χώρες.


Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται σαν σενάριο ταινίας επιστημονικής φαντασίας, αλλά ερευνητές από την Οξφόρδη λένε ότι η σύγχρονη συμβατική ιατρική εξελίσσει σταδιακά τρόπους για να αλλάξει την ηθική των ανθρώπων μέσα από φαρμακευτικά προϊόντα, και έτσι να ελέγχει τον τρόπο που οι άνθρωποι θα σκέφτονται και θα ενεργούν σε διάφορες καταστάσεις της ζωής.

Αυτά τα νέα φάρμακα θα έχουν κυριολεκτικά την δυνατότητα να διαταράξουν την προσωπική ηθική του ατόμου, και αντί αυτής να ‘επαναπρογραμματιστεί’ το εν λόγω πρόσωπο να πιστεύει και να κάνει ό, τι ο σχεδιαστής των ναρκωτικών έχει δημιουργήσει αυτό το φάρμακο να κάνει.

«Η επιστήμη έχει αγνοήσει το ζήτημα της ηθικής βελτίωσης μέχρι τώρα, αλλά τώρα γίνεται (για αυτό) μια μεγάλη συζήτηση», είπε ο Δρ Γκάι Καχάνε από το Κέντρο Νευροηθικής στην Οξφόρδη της Μ. Βρετανίας.
«Υπάρχει ήδη ένα αυξανόμενο σώμα έρευνας που μπορείτε να περιγράψετε με αυτούς τους όρους. Οι μελέτες δείχνουν ότι συγκεκριμένα φάρμακα επηρεάζουν τους τρόπους που οι άνθρωποι ανταποκρίνονται στα ηθικά διλήμματα, αυξάνοντας την αίσθηση της ενσυναίσθησης (συναισθηματικής ταύτισης), με την υπαγωγή σε μία ομάδα και μειώνοντας την επιθετικότητα».

Ενώ αυτό μπορεί να ακούγεται καλό στη θεωρία, ο έλεγχος του νου είναι ήδη μια πολύ επικίνδυνη παρενέργεια των υπαρχόντων φαρμάκων.

Πάρτε το αντικαταθλιπτικό φάρμακο Prozac, για παράδειγμα, που είναι γνωστό ότι προκαλεί σε εκείνους που το πήραν να καταφύγουν σε βίαιες εκρήξεις οργής.
Ένα νεαρό αγόρι δολοφόνησε τον πατέρα του χτυπώντας τον και μαχαιρώνοντάς τον στο κεφάλι, και χτυπώντας τη μητέρα του με ένα λοστό και μαχαιρώνοντάς την στο πρόσωπο, λίγο μετά αφότου άρχισε να παίρνει το Prozac.

Όμως, τα είδη των ναρκωτικών στα οποία ο Kahane και οι συνάδελφοί του αναφέρονται υπαινίσσονται ότι πρόκειται για φάρμακα ειδικά σχεδιασμένα όχι μόνο για να αλλάξουν την ψυχική κατάσταση του ατόμου, αλλά και για να αλλάξουν τον τρόπο που ένα πρόσωπο σκέφτεται συγκεκριμένες καταστάσεις από ηθική σκοπιά.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι κυριολεκτικά ένας τύπος φαρμάκου που προκαλεί έλεγχο του νου, όπου τα ανθρώπινα θέματα, θα ελέγχονται από κάποιον άλλο, χωρίς να μπορεί ένα άτομο να είναι σε θέση να παίρνει συνειδητές αποφάσεις για τον εαυτό του.

Η έρευνα για το θέμα, βεβαίως, προσπαθεί να ζωγραφίσει την ιδέα των ναρκωτικών ελέγχου του νου με ένα ‘θετικό πνεύμα’, γεγονός που υποδηλώνει ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν να κάνουμε τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος.
Φανταστείτε λιγότερη βία, περισσότερη εμπιστοσύνη και περισσότερη αγάπη, λένε.
Αυτή η ρητορική, όμως, είναι πραγματικά ακριβώς ένα τέχνασμα για περαιτέρω κατασκευή μαζών με ‘μουδιασμένο μυαλό’ που θα είναι έτοιμες να δεχθούν την οποιαδήποτε ιδέα ως ένα καλό πράγμα.