ΚΗΦΙΣΙΑ
Σχεδόν σε όλα τα δυτικά πολιτισμένα κράτη λένε ότι το υψηλό βιοτικό επίπεδο συνεπάγεται ότι υπάρχει πολιτισμός , σωστή κοινωνική συμπεριφορά, ευγένεια κλπ.Εγω πιστεύω ότι δεν ισχύει αυτό στην Ελλάδα είναι εξαίρεση.Τριζουν τα κόκαλα των προγόνων μας.Το μπάχαλο που είδα δεν περιγράφεται φρακαρισμένοι δρόμοι μανιωδώς ψάχνανε για πάρκινγκ και παρκάρανε όπου να ναι για να πάνε για καφέ,και σουβλάκι. Τον λόγο υπάρξεις των ποδηλατόδρομων δεν κατάλαβα πάλι έχουν γίνει πάρκινγκ αυτοκινήτων , μια βόλτα δυο ωρών με ηλιόλουστη μέρα είδα μόνο 2 ποδήλατα, σιγά μην αφήσει ο νεόπλουτος το RANGE ROVER. (Δεν έχω καμία εμπάθεια με τον δημιουργικό πλούτο)  
Ένα πολύ μικρό δείγμα για να μην κουράζω.

ΟΙ ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΥΦΛΟΙ
Με τηλεφωνήματα ενοχλούσα τον δήμο Γλυφάδας και τον δήμο Ν.Σμύρνης για την βλάβη φωτιστικών σε επικίνδυνα σημεία των δυο αυτών δήμων σε διασταυρώσεις, διαβάσεις  πεζών,απόμερα σημεία κλπ.Ο δήμος Ν. Σμύρνης ανταποκρίθηκε στις εκλύσεις μου μετά από τρία τηλεφωνήματα σε 15 μέρες και επιδιόρθωσε το 70% των βλαβών,ενώ ο Δ. Γλυφάδας από το καλοκαίρι και μέχρι τώρα δεν έχει κάνει απολυτός τίποτα παρά τα περισσότερα προβλήματα βλαβών που είχε, εν το μεταξύ  έχω χάσει τον λογαριασμό πόσα τηλέφωνα έχω κάνει.Παραδειγμα διασταύρωση Ποσειδώνος και Γ.Λαμπρακη με τέσσερις διαβάσεις πεζών από τα 10 φωτιστικά σώματα ανάβουν μόνο τα τρία.

Το μόνο που σώνει αυτή την χώρα είναι οι ομορφιές που της χάρισε η φύση.

Ο θεός έφτιαξε ένα μικρο παράδεισο την Ελλάδα, άλλα δεν ήθελε να είναι όλα τόσο τέλεια για αυτό έβαλε μέσα τούς Έλληνες.

Ένας κεντρικός κόμβος Πέτρου Ράλλη και Κηφισού η εικόνα τα λέει από μόνη της. Οικόπεδο χαβούζα μέχρι και έλος έχει μέσα , αφισοκόλληση από σκυλούδες,σκυλαδες ΚΚΕ,ΣΥΡΙΖΑ κλπ. έχουν μείνει από τις εκλογές ,η γέφυρα από κάτω ένα απέραντο σκουπιδαριό κατάλυμα αθίγγανων που αμολάνε τα παιδιά τους στα φανάρια.
Το μόνο που σώνει αυτή την χώρα είναι οι ομορφιές που της χάρισε η φύση.

Αθήνα έχεις τα χάλια σου.

Μια σύντομη βόλτα με μηχανή ,κατεβαίνω
Μητροπόλεως τα μισά και παραπάνω φώτα χαλασμένα, μπαίνω Ερμού κάτω απο κάπου διαρροή μέσα στα βρωμονερα μέχρι πλατεία Μοναστηράκι ,κατεβαίνω από Πειραιώς το πάρκο απέναντι απο το γκάζι μέσα στο σκοτάδι , μπαίνω στο γκάζι στη πλατεία παρκάρω τη μηχανή στο δρόμο,να κάνω μια βόλτα στην πλατεία Σοκ ένα ΠΑΡΚΙΝΚ όλη πλατεία μηχανές αυτοκινητα ότι νάναι ,μικρόπολιτες έξω απο τον σταθμό του μετρό και πάνω στα καπό τα εμπορεύματα κλπ.Δεν μιλάμε για τις αφίσες και τις μουτζούρες δεν υπαρχει χιλιοστό καθαρού τοίχου . Δεν είχα την καλή φωτογραφική μηχανή μαζί μου για βραδινές λήψεις θα γινόμουν πιο πειστικός.

Απο μαλακια να φάνε και οι κότες

Και φτάνοντας στη πλ.Ν.Σμυρνης είπα να χτυπήσω ένα παγωτάκι καθώς κάθομαι και απολαμβάνω το παγωτό Τυπακι με μεγάλου κυβισμού μηχανή κόβει βόλτες στην πλατεία (όλη η πλατεία πεζόδρομος ) τον βλέπω να φεύγει, ξαφνικά του την έδωσε να κανει τριφτινγκ στη πλατεία γκαζωνει μια δεξιά μια αριστερά παρτον κάτω.Η μαλακια δεν παει στα βουνά,η μηχανή σύρθηκε καμία 10 μέτρα σπίθες έβγαλε,φτηνά την γλύτωσε με γρατσουνιές αυτός και η καινούργια μηχανή του.Πρωτη περίπτωση να έμπαινε στη τζαμαρία γιατι σταμάτησε αυτός δίπλα απο ένα μαγαζι με οπτικά , στη καλύτερη περίπτωση θα ήταν χαρακωμένος ,δεύτερη περίπτωση να προπορευοταν πεζός η καμία οικογένεια με παιδί και να τους έπαιρνε παρά μάζεμα η μηχανή, το παιδί λόγω ύψους δεν θα την έβγαζε καθαρή . Τι θέλω να βγαίνω απο το σπίτι στο ψυχιατρείο θα πάω, μόνο εγώ τα βλέπω αυτα; μόνο εμένα μου φαίνονται εξωπραγματικα;Γιατι καπιοι άλλοι που ήταν εκεί αναφωνισαν κρίμα το παιδί και εγώ είπα τι μαλακας που ειναι, με στραβό κοίταξαν και μου την είπε και μια Κοτα της απάντησα κατάλληλα ήθελα να περπατάγες εσύ μπροστα και να σου ερχότανε στο κεφάλι η μηχανή να δούμε τι θα έλεγες τότε ,εάν θα μπορούσες να έλεγες .

Η ο γιαλός είναι στραβός η εγώ στραβά αρμενίζω.

Ο καθένας κάνει ότι θέλει για το κέρδος χωρίς να υπολογίζει ακόμα και την σωματική ακεραιότητα του συνάνθρωπου του.
Σε πολυσύχναστο δρόμο στο κέντρο της Αθήνας κάποιος εργολάβος του ΟΤΕ για να περιφράξει διάφορα κομμάτια του δρόμου έμπηξε στο δρόμο σιδερόβεργες 5mm κάτι σαν βέλη καμιά 40αρια σε διάφορα κομμάτια του δρόμου,σε οποιοδήποτε πολιτισμένο κράτος του πλανήτη τολμούσε και το έκανε κάποιος αυτό θα τα είχανε ξηλώσει εν ριπή οφθαλμού και ο υπεύθυνος του έργου θα ήταν στο αστυνομικό τμήμα να δώσει εξηγήσεις με όλες τις νομικές συνέπειες.Και κάθομαι και σκέφτομαι με το φτωχό μου μυαλό ένας να παραπατήσει,ένας οδηγός μοτοσυκλέτας κάνει κάποιο λάθος η στριμωχτεί από ένα αυτοκίνητο και πέσει ,ένα παιδάκι ξεφύγει λίγο από την προσοχή της μητέρας τους, ένας ηλικιωμένος με μειωμένη όραση κλπ Οι περισσότεροι θα υποστούν το μαρτύριο του Αθανασίου Διάκου θα σουβλιστούν, θα καρφωθεί η μπετόβεργα σε κάποιο σημείο του σώματος του και ανάλογα με την δύναμη που θα πέσουν στην καλύτερη περίπτωση θα τραυματιστούν σοβαρά.Φυσικά ξεκίνησα κάποιες διαδικασίες πρώτη τηλεφωνική καταγγελία στην αστυνομία μεσημέρι, το βράδυ πέρασα οι παγίδες στις θέσεις του, τηλεφώνησα πάλι στην αστυνομία και περίμενα,σε λίγο ήρθαν τους υπέδειξα την όλη κατάσταση δήλωσαν αναρμόδιοι και με κοιτάγανε σαν εξωγήινο και ότι απλά θα αναφερόταν στα κεντρικά να πάρουν τον ΟΤΕ να δούνε τι θα γίνει.Η δεύτερη κίνηση μου ήταν να πάρω τον ΟΤΕ μίλησα με μια κυρία η οποία μου είπε ότι θα το μεταβιβάσει,την επόμενη ήμερα με παίρνει για να μου πει ότι η απάντηση που πήρε είναι ότι τηρείτε ο νόμος σχετικά με τις εργασίες που κάνουν,μάλλον δεν γνωρίζουν καλά τον νόμο σχετικά με τα μέτρα ασφάλειας εργοταξίου. Αυτή την ιστορία θα την συνεχίσω όσο πάει περιμένω κάποιες απαντήσεις από τον ΟΤΕ.Οποίος έχει νομικές γνώσεις σχετικά με το θέμα ας βοηθήσει.

Απο την αρχή της Αμφιθέας μεχρι και Γλυφάδα πηγαίνοντας επι της Πωσειδωνος μια απόσταση 10 χιλιομέτρων 215 ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ που φωτίζουν τον κεντρικό δρόμο δεν λειτουργούν, δεν λαμβάνουμε υπόψιν αυτα που ειναι κρυμμένα στα δέντρα. Πριν περίπου 2 μήνες επι της παραλιακής στο ύψος της ΓΛΥΦΑΔΑΣ είχε γινει ένα θανατηφόρο τροχαίο με μοτοσυκλέτα στο σημείο ακριβώς που έγινε το ατύχημα 5 φωτιστικά έν σειρά ήταν χαλασμένα. Για να διακρίνεις τους 2 άτυχους νέους και την μοτοσυκλέτα που ήταν στο οδόστρωμα έπρεπε να πας στα 10 μέτρα τόσο σκοτάδι .Να κάνω μια σύγκριση παρόμοιος δρόμος στη Βαρκελώνη επι 30 χιλιόμετρα που έκανα βόλτα με το ποδήλατο ουτε ένα φωτιστικό δεν βρήκα να μην λειτουργεί.Και τα περισσότερα ήταν με led .

8 λόγοι που τα παιδιά στην Ολλανδία είναι τα πιο ευτυχισμένα του πλανήτη

 Σύμφωνα με εμπεριστατωμένη έρευνα της Unicef.

Στη λίστα με τις χώρες όπου τα πιτσιρίκια είναι πιο ευτυχισμένα, τα παιδιά των Ολλανδών κατέχουν τα πρωτεία. Η Ολλανδία βρίσκεται στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα της παιδικής ευημερίας από 21 βιομηχανικές χώρες. Η μελέτη έγινε από τη Unicef​​ και σύμφωνα με αυτή, στις πρώτες θέσεις μετά την Ολλανδία βρίσκονται η Σουηδία, η Δανία και η Φινλανδία. Η Ελλάδα καταλαμβάνει τη 13η θέση.
Ποιοι είναι όμως οι λόγοι που τα Ολλανδάκια είναι πιο ευτυχισμένα από τα υπόλοιπα παιδιά της Ευρώπης;
1. Ευτυχισμένοι γονείς = ευτυχισμένα παιδιά
Οι Ολλανδοί κατέχουν την 4η θέση των πιο ευτυχισμένων ανθρώπων παγκοσμίως. Σε ένα περιβάλλον ψυχικής ευφορίας και ευτυχίας, όπου οι άνθρωποι είναι χαρούμενοι, προφανώς και τα παιδιά τους είναι χαρούμενα.
2. Μαμάδες χωρίς κατάθλιψη
Ένα άλλο γεγονός είναι ότι στην Ολλανδία δύσκολα συναντάς μητέρες οι οποίες να υποφέρουν από κατάθλιψη. Η πληθώρα των επιλογών που προσφέρει η χώρα σε συνδυασμό με τις πολλές ελευθερίες, λειτουργούν ευεργετικά για τις γυναίκες. Έτσι, οι Ολλανδέζες νιώθουν ότι μπορούν πρακτικά να κάνουν ό,τι θέλουν, να πουν ό,τι θέλουν και να φορέσουν ό,τι θέλουν. Η αυξημένη χρήση του ποδηλάτου μάλιστα, τις έχει απελευθερώσει από την καταπίεση της εμφάνισης, καθώς ενδιαφέρονται μόνο για πρακτικά ρούχα που δεν τις δυσκολεύουν στην ποδηλασία. Η εμφάνιση είναι ένα ζήτημα που απασχολεί ελάχιστα τις Ολλανδέζες.
3. Μαμάδες χωρίς εργασιακό στρες
Επίσης, ισορροπούν άψογα μεταξύ καριέρας και οικογένειας, επιλέγοντας σε ποσοστό που ξεπερνά το 60% εργασία μερικής απασχόλησης. Κατ' αυτόν τον τρόπο μπορούν να μοιράζουν το χρόνο τους όπως αυτές επιθυμούν, αφού οι ώρες εργασίας τους δεν ξεπερνούν τις 25 εβδομαδιαίως. Μια ευτυχισμένη μητέρα, απαλλαγμένη από άγχος και ανασφάλειες, χωρίς εργασιακό στρες και καταπίεση, είναι σε θέση να κάνει πιο ευτυχισμένο το παιδάκι της.
4. Συμμετοχικοί μπαμπάδες
Όπως οι γυναίκες τους, έτσι και οι Ολλανδοί δείχνουν να προτιμούν πιο ευέλικτα ωράρια εργασίας ώστε να περνούν πιο πολύ χρόνο με τα παιδιά τους. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, έχει θεσπιστεί η «ημέρα του μπαμπά» (papa dag), μια ημέρα μέσα στην εβδομάδα κατά την οποία ο μπαμπάς έχει φροντίσει να πάρει άδεια, συμπυκνώνοντας το χρόνο του κατάλληλα και την οποία αφιερώνει εξ' ολοκλήρου στα παιδιά του.
5. Ελάχιστες σχολικές υποχρεώσεις
Το ολλανδικό εκπαιδευτικό μοντέλο βασίζεται στο δικαίωμα του παιδιού να έχει ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι. Έτσι, μέχρι τα 10 τους χρόνια, τα παιδιά έχουν από ελάχιστες έως καθόλου εργασίες για το σπίτι, με το σύνολο της μαθησιακής διαδικασίας να επιτυγχάνεται εντός σχολείου. Παράλληλα, το σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια δε στηρίζεται σε μεμονωμένες εξετάσεις που αγχώνουν και εξουθενώνουν το παιδί, αλλά αντίθετα το κατευθύνει στη σωστή επιλογή, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις δεξιότητές του από την ηλικία των 12 ετών.
6. Οικογενειακό πρόγευμα
Στην Ολλανδία αποτελεί κανόνα η οικογένεια να παίρνει μαζί, στο ίδιο τραπέζι, το πρωινό. Έτσι, όχι μόνο ξεκινά η ημέρα με το σωστό τρόπο, αλλά τα μέλη της οικογένειας έρχονται κοντά, βελτιώνονται οι σχέσεις και νιώθουν όλοι καλύτερα.
7. Ημέρα της γιαγιάς
Οι γιαγιάδες στην Ολλανδία απολαμβάνουν το προνόμιο να περνούν μία ολόκληρη μέρα την εβδομάδα με τα εγγόνια τους (oma day). Η «ημέρα της γιαγιάς» αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους γονείς να οργανώσουν το πρόγραμμά τους και να φροντίσουν για τις επαγγελματικές και όποιες άλλες υποχρεώσεις. Για τα παιδιά τα οφέλη είναι εξίσου σημαντικά, καθώς μαθαίνουν την αξία της οικογένειας και περνούν ποιοτικό χρόνο με άτομα που τα αγαπούν πραγματικά και τα κάνουν να νιώθουν ξεχωριστά.
8. Δημοκρατική οικογένεια
Στην Ολλανδία τα παιδιά έχουν άποψη και βήμα λόγου από μικρή ηλικία. Η γνώμη τους μετράει και οι γονείς έχουν μάθει να τα ακούν και να τα λαμβάνουν υπόψη. Έτσι τα παιδιά ωριμάζουν σωστά, μαθαίνουν και τα ίδια να σέβονται τις απόψεις των άλλων και διαμορφώνουν ισορροπημένη προσωπικότητα.

Οδεύουμε Προς την Κατάρρευση του Πολιτισμού;

Μελέτη η οποία χρηματοδοτήθηκε από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκοντάρ της NASA προβλέπει ότι σύσσωμος ο ανεπτυγμένος κόσμος του πλανήτη οδεύει προς την καταστροφή αφού ο βιομηχανικός πολιτισμός θα καταρρεύσει μέσα στις επόμενες δεκαετίες. Αιτία της πτώσης θα είναι σύμφωνα με τους επιστήμονες η μη βιώσιμη εκμετάλλευση των πόρων και η διαρκώς αυξανόμενη ανισότητα στην κατανομή του πλούτου.
Η μελέτη έγινε με βάση ένα καινούργιο διεπιστημονικό μοντέλο, το HANDY (Human and Nature Dynamical – Ανθρώπινη και φυσική δυναμική), το οποίο συνδυάζει τα «φώτα» πολλών διαφορετικών επιστημονικών κλάδων. Ο επικεφαλής της, Σαφά Μοτεσαρέι, μαθηματικός του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικο-Περιβαλλοντικής Σύνθεσης των Ηνωμένων Πολιτειών, συνεργάστηκε με μια ομάδα ειδικών των φυσικών και κοινωνικών επιστημών προκειμένου να εξετάσουν πώς λαμπροί πολιτισμοί του παρελθόντος οδηγήθηκαν στην πτώση τους και να εφαρμόσουν τα «μαθήματα» που άντλησαν στο δικό μας σήμερα. Σύμφωνα με το συμπέρασμά τους, ο ανεπτυγμένος κόσμος μας δεν φαίνεται να έχει πολύ μέλλον εφόσον, με τα σημερινά δεδομένα, αναμένεται να οδηγηθεί στην κατάρρευση μέσα σε μερικές δεκαετίες, ενδεχομένως πριν από το τέλος του αιώνα.
Κανένας πολιτισμός δεν είναι αιώνιος – οι παράγοντες της πτώσης
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η «διαδικασία της ανόδου και της πτώσης είναι ένας επαναλαμβανόμενος κύκλος στην Ιστορία»τονίζοντας ότι ακόμη και οι πιο προηγμένοι και σύνθετοι πολιτισμοί μπορούν να καταρρεύσουν – κάτι το οποίο ισχύει και για τον δικό μας, σύγχρονο βιομηχανικό πολιτισμό. «Η πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και των εξίσου (αν όχι περισσότερο) προηγμένων Αυτοκρατοριών των Χαν, των Μωριέων και των Γκούπτα (σ.σ. στην Ινδία), καθώς και η πτώση πολλών προηγμένων αυτοκρατοριών της Μεσοποταμίας, όλες μαρτυρούν ότι οι προωθημένοι, εξελιγμένοι, σύνθετοι και δημιουργικοί πολιτισμοί μπορεί να είναι εύθραυστοι και χωρίς διάρκεια».
Διερευνώντας την ανθρώπινη και φυσική δυναμική όλων αυτών των ιστορικών παραδειγμάτων οι επιστήμονες εντόπισαν τους κυριότερους παράγοντες που όταν βρίσκονται σε κρίση οδηγούν στην παρακμή των πολιτισμών και οι οποίοι φαίνονται να απειλούν και τον δικό μας. Αυτοί είναι ο πληθυσμός, το κλίμα, το νερό, η γεωργία και η ενέργεια. Όπως εξηγούν, οι παράγοντες αυτοί μπορούν να οδηγήσουν στην κατάρρευση όταν συσχετίζονται με τρόπο ο οποίος δημιουργεί δυο καίρια κοινωνικά χαρακτηριστικά: «την υπερεκμετάλλευση των πόρων»και τη «διαστρωμάτωση της κοινωνίας στις ελίτ (πλούσιοι) και στις μάζες (φτωχοί)». Αυτά τα δυο κοινωνικά φαινόμενα έχουν διαδραματίσει, όπως υπογραμμίζουν, «κεντρικό ρόλο στον χαρακτήρα ή τη διαδικασία της κατάρρευσης όλων των παραπάνω περιπτώσεων τα τελευταία 5.000 χρόνια».
Σήμερα, αναφέρουν οι ερευνητές, τα επίπεδα της ανισότητας στην κοινωνική διαστρωμάτωση είναι μεγάλα και συνδέονται άμεσα με την υπερκατανάλωση των πόρων. Οι ελίτ, οι οποίες βρίσκονται κυρίως στις βιομηχανικές χώρες, ελέγχουν το συσσωρευόμενο πλεόνασμα το οποίο δεν κατανέμεται ομοιόμορφα στην κοινωνία. «Στη μάζα του πληθυσμού, αν και αυτή παράγει τον πλούτο, εκχωρείται από την ελίτ μόνο ένα μικρό ποσοστό του, συνήθως ακριβώς ή ελάχιστα πιο πάνω από τα επίπεδα που απαιτούνται για την επιβίωση»σημειώνουν. Η δε τεχνολογία δεν μπορεί να μας σώσει, εφόσον «τείνει να αυξάνει τόσο την κατά κεφαλή κατανάλωση πόρων όσο και την κλίμακα της εκμετάλλευσης των πόρων».
Τα σενάρια καταστροφής – και οι ελπίδες σωτηρίας
Η μελέτη εξέτασε στο μοντέλο της διάφορα σενάρια πιθανής εξέλιξης του σημερινού παγκόσμιου βιομηχανικού πολιτισμού. Όλα φαίνονται να οδηγούν στην καταστροφή. «Εξετάζοντας προσεκτικά την πραγματικότητα του κόσμου σήμερα διαπιστώνουμε ότι η κατάρρευση είναι δύσκολο να αποφευχθεί»αναφέρουν στο συμπέρασμα του άρθρου τους, το οποίο έχει γίνει δεκτό για δημοσίευση στην επιθεώρηση «Ecological Economics».
Στο πρώτο από αυτά τα σενάρια, όπως περιγράφουν, «ο πολιτισμός φαίνεται να βρίσκεται σε έναν βιώσιμο δρόμο για πολύ καιρό, ακόμη όμως και όταν χρησιμοποιήσαμε τον βέλτιστο ρυθμό εξάντλησης των πόρων και ξεκινήσαμε με έναν πολύ μικρό αριθμό ελίτ, οι ελίτ τελικά έφθαναν να καταναλώνουν υπερβολικά, προκαλώντας ως αποτέλεσμα πείνα στις μάζες, η οποία τελικά οδηγούσε στην κατάρρευση της κοινωνίας. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι αυτή η κατάρρευση οφείλεται σε μια πείνα-αποτέλεσμα της ανισότητας η οποία προκαλεί απώλεια εργατικών χεριών και δεν είναι μια κατάρρευση που προκαλείται από τη φύση».
Σε ένα άλλο σενάριο οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι «με εντονότερο ρυθμό εξάντλησης των πόρων η παρακμή των μαζών επέρχεται πιο γρήγορα, ενώ οι ελίτ εξακολουθούν να ευημερούν, όμως κάποια στιγμή οι μάζες καταρρέουν εντελώς επιφέροντας την κατάρρευση των ελίτ».
Η μελέτη του μοντέλου HANDY είναι καθαρά θεωρητική, άλλες όμως, πιο «απτές» μελέτες από διάφορους οργανισμούς έχουν προειδοποιήσει ότι μέσα στις επόμενες δεκαετίες ο σύγχρονος κόσμος θα αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα εξαιτίας της συσσώρευσης των κρίσεων που σχετίζονται με την έλλειψη τροφίμων, νερού και ενέργειας. Οι συγγραφείς της νέας μελέτης θεωρούν πάντως ότι τα «κακά» σενάριά τους δεν είναι αναπόφευκτα και ότι με κατάλληλες πολιτικές και δομικές αλλαγές μπορούμε να αποφύγουμε την κατάρρευση και να αποκτήσουμε έναν σταθερότερο πολιτισμό.

ARA DINKJIAN /ELEFTHERIA ARVANITAKI "PICTURE"

Svanholm: Το μακροβιότερο κοινόβιο της Ευρώπης

Πολλοί έχουν ακούσει για το κοινόβιο της Κριστιάνιας, στην Κοπεγχάγη, καθώς η

θεαματική σύγκρουσή του με τις αρχές διαρκεί όσο και η ιστορία της αυτοδιοικούμενης κοινότητας. Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι στη Δανία, χώρα με μακρά δημοκρατική, συνεργατική και συνεταιριστική παράδοση, ανθούν πολλές δεκάδες κοινοβιακές μονάδες κάθε μορφής: μικρές παρέες που αποφάσισαν να μοιραστούν τη ζωή, κοινότητες ανθρώπων που επιθυμούν τα σπίτια τους να είναι φτιαγμένα με τρόπο φιλικό για το περιβάλλον, αλλά και πολυμελείς τυπικές κολλεκτίβες που λειτουργούν με βάση την αρχή της αυτοδιαχείρισης.
Μπορείτε να φανταστείτε μια κοινότητα 80 ενηλίκων (και 45 παιδιών) που ζουν με καθεστώς κοινοκτημοσύνης σε ενα αναγεννησιακό παλάτι, καταμεσίς 10.000 στρεμμάτων δάσους, λιμνών και χωραφιών, αποφασίζουν σε γενικές και επιμέρους συνελεύσεις για ό,τι αφορά τη ζωή τους, καλλιεργούν και τρώνε όλοι μαζί αποκλειστικά οικολογικά τρόφιμα, λειτουργούν τουλάχιστον 5 επιχειρήσεις, και όλα αυτά χωρίς καμμιά στήριξη από κρατικούς ή άλλους μηχανισμούς;
Ουτοπικό, θα πείτε. Καλά το ξεκίνησαν, αλλά πόσο καιρό θα αντέξει; Ειδικά όταν η αγορά των κτιρίων και της γης έχει γίνει με τραπεζικό δάνειο, και υψηλότατοι τόκοι τρέχουν κάθε μήνα;
Κι όμως, το Svanholm, στη Δανία, δεν είναι μόνο η μεγαλύτερη, αλλά και η μακροβιότερη οικολογική κολλεκτίβα της Ευρώπης αφού λειτουργεί, εξελίσσεται και ακμάζει από το 1978, εδώ και 29 χρόνια! Ας δούμε λοιπόν πώς είναι να ζει κανείς στην ουτοπία ...

(Φωτ. Αποκριά 2007 μπροστά στο αρχοντικό του Σβανχολμ)

1. Η ίδρυση
Τα 83 ιδρυτικά μέλη της κοινότητας του Σβάνχολμ δεν κατέλαβαν την ιδιοκτησία, όπως έκαναν οι κάτοικοι της Κριστιάνια, αλλά την αγόρασαν με τραπεζικό δάνειο. Αυτό σημαίνει, ακόμη και σήμερα, μεγάλους οικονομικούς περιορισμούς, διότι πρέπει να αποπληρώνονται δυσβάστακτοι τόκοι. Αποφεύχθηκαν όμως οι συνεχείς τριβές με τις αρχές που αντιμετωπίζει εδώ και 36 χρόνια η Κριστιάνια, και βέβαια οι κάτοικοι του Σβάνχολμ είναι απόλυτα ελεύθεροι να διαχειρίζονται όπως θέλουν το μικρό τους «κρατίδιο», μέσα βέβαια στα όρια που θέτουν οι νόμοι της Δανίας.
Το Σβάνχολμ περιλαμβάνει 1000 σχεδόν εκτάρια γής, μαζί με το αρχοντικό και όλα τα κτίρια, υποστατικά, στάβλους και άλλες εγκαταστάσεις και βρίσκεται σε απόσταση 60 χιλιομέτρων από την Κοπεγχάγη, κοντά στο χωριό Skibby.
Ανάμεσα στα σημερινά μέλη του Σβάνχολμ περιλαμβάνονται ξυλουργοί, καθηγητές πανεπιστημίου, σιδηρουργοί, πληροφορικοί, μεταφραστές, αγρονόμοι, μουσικοί, εστιάτορες, αγρότες, παιδαγωγοί, σκηνοθέτες, αλλά και ένα μέλος του δανικού κοινοβουλίου.
2. Η καθημερινή οργάνωση
Η οργάνωση της καθημερινής ζωή στο Σβάνχολμ, αλλά και οι σημαντικότερες αποφάσεις για την κοινή οικονομία και το μέλλον της κολλεκτίβας γίνεται αποκλειστικά και άμεσα από τους ίδιους τους κατοίκους με κατεύθυνση τις βασικές αρχές λειτουργίας: την οικολογία, το μοίρασμα των εσόδων, την κοινή ζωή και την αυτοδιοίκηση.

(Φωτ. Η αίθουσα με τους καθρέφτες, στο αρχοντικό του Σβάνχολμ χρησιμοποιείται, φυσικά, για συναντήσεις)

Κάθε ομάδα εργασίας ή κατοικίας αποφασίζει για τα δικά της ζητήματα και τον τρόπο δουλειάς της, ενώ για τα γενικότερα θέματα που αφορούν όλη την κοινότητα γίνεται συζήτηση και οι αποφάσεις παίρνονται από όλα τα μέλη μαζί σε γενική συνέλευση που γίνεται δύο φορές το μήνα.
Οι αποφάσεις λαμβάνονται με συναίνεση όλων, που σημαίνει ότι θα πρέπει να πεισθεί, μετά από συζήτηση φυσικά, κάθε ένα μέλος της κοινότητας για την ορθότητα της απόφασης. Αν προβληθούν αντιρρήσεις, θα πρέπει η πρόταση να τροποποιηθεί και να συζητηθεί και πάλι, έως ότου γίνει δεκτή από όλους. Εναλλακτικά, όσοι αντιτίθενται στην πρόταση πρέπει να (αντι)προτείνουν τη δική τους λύση στο ζήτημα. Αν δεν φαίνεται εύκολο να βρεθεί λύση στη γενική συνέλευση, θα πρέπει όσοι προτείνουν αποκλίνουσες λύσεις να τις συζητήσουν κατ’ ίδιαν και να έρθουν στη γενική συνέλευση με συμβιβαστική πρόταση.
Με τον τρόπο αυτό, στο Σβάνχολμ προχωρούν οι προτάσεις μετά από υποχωρήσεις και αφού επηρεασθούν και από τις άλλες προτάσεις, κι όχι με πίεση, προβολή και δημόσιες σχέσεις. Κανόνας είναι ότι δεν μπορεί να ληφθεί απόφαση για μια πρόταση στην ίδια συνέλευση όπου παρουσιάσθηκε, και όλες οι διαδικασίες κινούνται αργά, γιατί οι κάτοικοι εξετάζουν σε βάθος κάθε πρόταση.
Φαίνεται ότι ο αριθμός των συνελεύσεων και συναντήσεων που πρέπει να παρακολουθεί κάθε κάτοικος του Σβάνχολμ παίρνει πολύ χρόνο. Όπως αναφέρει κάποιος, πρέπει να παρακολουθεί τουλάχιστον τρεις συναντήσεις κάθε εβδομάδα ! Όμως αυτή δεν είναι η ουσία της αυτοδιοίκησης; να συζητά, να σκέφτεται και να αποφασίζει κανείς για την ίδια του τη ζωή, σε όλες τις εκφάνσεις της; Οι κάτοικοι του Σβάνχολμ έχουν αναλάβει οι ίδιοι, και ο καθένας ατομικά, το κομμάτι της σκέψης και της ευθύνης που τους αναλογεί, ένα κομμάτι από τον εαυτό μας που ανήκει από τη φύση μας ως ανθρώπων και που εμείς οι πολλοί έχουμε σχεδόν ολοκληρωτικά και αμετάκλητα εκχωρήσει σε στρατιές επαγγελματιών ενημερωτών, διοικητών και πολιτικών όλων των επιπέδων.
3. Επιχειρήσεις και ομάδες
Από την αρχή οι κάτοικοι του Σβάνχολμ επιθυμούν όσο είναι δυνατό να δουλεύουν μέσα στην κολλεκτίβα τους, ώστε το Σβάνχολμ να υπάρχει και σαν αυτοσυντηρούμενη παραγωγική μονάδα. Ο σκοπός αυτός βέβαια δεν σημαίνει ότι τα μέλη του Σβάνχολμ εξαναγκάζονται να αφήσουν τις δουλειές τους και να απασχολούνται αποκλειστικά μέσα στο κτήμα. Όμως η κοινότητα είναι πάντα πρόθυμη να ακούσει και να στηρίξει όσους κατοίκους παρουσιάζουν μια νέα ιδέα για κάποια κοινή δραστηριότητα ή επιχείρηση.

Φωτ. Διαλογή και συσκευασία καρότων

Στο Σβάνχολμ λειτουργούν αρκετές επιχειρήσεις, με ανεξάρτητη νομική οντότητα.
Γεωργία:
Από το 1981 οι κάτοικοι του Σβάνχολμ ήταν πρωτοπόροι ανάμεσα στους ιδρυτές του δανικού συνδέσμου οικολογικής γεωργίας, ενώ από το 1990 ολόκληρη η αγροτική παραγωγή του Σβάνχολμ είναι οικολογική.
Η ομάδα γεωργίας αποτελείται από 5 σταθερά μέλη και καλλιεργεί τα 230 εκτάρια γεωργικής γης του Σβάνχολμ με ζωοτροφές αλλά και καλαμπόκι, πατάτες, καρότα, μυρωδικά και διάφορα λαχανικά. Υπάρχουν οπωρώνες και θερμοκήπια, ενώ το συσκευαστήριο λαχανικών αποτελεί ξεχωριστή επιχείρηση.
Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής πωλείται χονδρικά, ή λιανικά στο κατάστημα της κοινότητας, ενώ φυσικά τροφοδοτείται και το εστιατόριο της κολλεκτίβας. Ανάμεσα στους πελάτες του Σβάνχολμ είναι και ο ζωολογικός κήπος της Κοπεγχάγης, καθώς τα οικολογικά λαχανικά δεν θέτουν σε κίνδυνο την υγεία και την αναπαραγωγική ικανότητα των απειλούμενων ειδών του ζωολογικού κήπου!

Φωτ. Ένα από τα θερμοκήπια του Σβανχολμ

Κτηνοτροφία, δασοπονία:
Η κτηνοτροφική ομάδα φροντίζει τις 100 αγελάδες τύπου Τζέρσεϋ και τα περίπου 120 μοσχάρια τους, ενώ η εκμετάλλευση των 1400 στρεμμάτων δάσους που ανήκουν στο Σβάνχολμ γίνεται υποδειγματικά από τη δασοκομική ομάδα σύμφωνα με τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης.
Ξυλουργείο:
Μια από τις ενδιαφέρουσες επιχειρήσεις του Σβάνχολμ είναι το ξυλουργείο, που λειτουργεί από το 1997. Εδώ κατασκευάζονται από παλέττες για φρούτα μέχρι βάρκες και φυσικές παιδικές χαρές, εξοπλισμός καταστημάτων, δομικά στοιχεία αλλά και ολόκληρα ξύλινα σπίτια. Η ομάδα του ξυλουργείου αποτελείται από 15 μέλη, τεχνίτες, αρχιτέκτονα, σχεδιαστές, ξυλογλύπτες, υπεύθυνο πωλήσεων κ.ά..
Ακόμη στο Σβάνχολμ λειτουργούν κατάστημα με οικολογικά προϊόντα, παιδικός σταθμός και νηπιαγωγείο για περίπου 20 παιδιά, κέντρο βελονισμού και ψυχοθεραπείας με εκπαιδευμένους θεραπευτές και εκδοτικός οίκος.
4. Κοινή οικονομία
Όμως δεν εργάζονται όλοι οι κάτοικοι του Σβάνχολμ μέσα στο κτήμα. Οι 25 από τους 67 (στοιχεία 2006) ενήλικες κατοίκους εργάζονται εκτός της κολλεκτίβας, και συνεισφέρουν 80% των καθαρών αποδοχών τους στην κοινότητα, κρατώντας 20% για τα προσωπικά τους έξοδα. Το ίδιο ισχύει για όσους δεν εργάζονται αλλά έχουν άλλα εισοδήματα, συντάξεις κ.ο.κ., πρέπει δηλ. να συνεισφέρουν 80% των εσόδων τους.
Από τους υπόλοιπους, 16 εργάζονται στις 8 ομάδες παραγωγής, 16 σε ομάδες «υπηρεσίας» (λογιστήριο, νέες επενδύσεις, εστιατόριο, συντήρηση κτιρίων, εργαστήρια αυτοκινήτων, ενημέρωση επισκεπτών και επαφές κ.α.), ενώ 10 βρίσκονται σε άδεια (γονική, εκπαιδευτική) ή σύνταξη.
Το Σβάνχολμ δίνει μεγάλη σημασία στην οικογένεια και στα παιδιά. Τις περισσότερες φορές οι γονείς με παιδιά προτιμούν, αντί για δωμάτια στο κεντρικό αρχοντικό, να μείνουν σε κάποιο από τα ανεξάρτητα σπίτια του Σβάνχολμ, βρίσκονται όμως στο κέντρο της κοινοτικής ζωής. Η ζωή για τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευχάριστη στο Σβάνχολμ γιατί μεγαλώνουν σε καθαρή φύση, τρέφονται οικολογικά, και κυρίως αποσπώνται από την πυρηνική, απομονωμένη οικογένεια που έχουμε συνηθίσει και ζουν από την αρχή ως μέλη μιας ευρύτερης κοινότητας, που τα αντιμετωπίζει με πραγματικά ελευθεριακή στάση και ενθαρρύνει τη συμμετοχή τους.
Τα παιδιά παίρνουν το χαρτζιλίκι τους από την κοινότητα, που καλύπτει πλήρως τα έξοδα ανατροφής τους, το σχολείο κτλ. Όσοι έφηβοι θέλουν να έχουν περισσότερα χρήματα στη διάθεσή τους, μπορούν αν θέλουν να εργάζονται στο Σβάνχολμ μετά το σχολείο.
Το μεγάλο εστιατόριο είναι η καρδιά του Σβάνχολμ, καθώς εκεί, εκτός από το κοινό γεύμα, παρασκευασμένο αποκλειστικά με οικολογικές πρώτες ύλες, πραγματοποιούνται και πολλές συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις, συζητήσεις, και είναι χώρος συνάντησης των μελών.

Φωτ. στον παιδικό σταθμό

5. Γνωρίστε τους
Η εξωστρέφεια δεν είναι η πρώτη προτεραιότητα του Σβάνχολμ. Όμως, πέρα από τη συμμετοχή τους σε δίκτυα και οργανώσεις οικολογικού και κοινοτικού χαρακτήρα, το Σβάνχολμ οργανώνει επισκέψεις με οδηγό μια φορά το μήνα, όπου μπορεί κανείς να δει τις εγκαταστάσεις και να ακούσει για τον τρόπο ζωής των κατοίκων του.
Μπορεί ακόμη και να ζήσει κανείς στο Σβάνχολμ ως επισκέπτης για ένα περίπου μήνα, συμμετέχοντας σε κάποια από τις ομάδες εργασίας. Αυτή τη στιγμή το Σβάνχολμ φιλοξενεί 8 εργαζόμενους επισκέπτες.
Και για όσους δεν σκέφτεστε να ταξιδέψετε στην Κοπεγχάγη, η ιστοσελίδα www.svanholm.dk δίνει μια μικρή γεύση από τον παράδεισο που οι οραματιστές του Σβάνχολμ απολαμβάνουν, και φτιάχνουν, κάθε μέρα.
Παραδείγματα άλλων εναλλακτικών κοινοτήτων στη Δανία:
www.ecovillage.dk,
www.ibsgaarden.dk,
www.dyssekilde.dk,
www.hegnstrup.dk,
www.christiania.org,
www.munkesoegaard.dk κ.ά..
Κείμενο-φωτογραφίες www.svanholm.dk, Πέλη Σουσιοπούλου

Φωτ. Από το κοινό εστιατόριο του Σβανχολμ.

Φωτ. Φωτιές στη γιορτή του Άη Γιάννη.