Αίσχος – Τα λαμόγια ελεύθερα και ο λαός στη φτώχεια

Μια άποψη - Τελικά η κυβέρνηση προχώρησε στην ιστορικά απαράδεκτη – και αντισοσιαλιστική - ενέργεια να μειώσει ακόμη και το μισθό του φτωχού μεροκαματιάρη, για να καλύψει τις πομπές και τις κλοπές, που έκαναν οι πολιτικοί και οι κολλητοί τους, είτε διορίζοντας το σύμπαν στο Δημόσιο για ψηφοθηρικούς λόγους, είτε αφήνοντας ασύδοτη τη διαφθορά, είτε μην τιμωρώντας κανέναν ποτέ και για τίποτα.

Τρώγοντας τα λεφτά των Ταμείων. Χαρίζοντας 5 δις. ευρώ στην ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ Χρηματιστηριακή. Κλείνοντας το φάκελο της χρηματιστηριακής απάτης του 1999. Κάνοντας μαγειρέματα στο δημόσιο χρέος πίσω από την πλάτη του λαού με τις τράπεζες. Δίνοντας μίζες για τους εξοπλισμούς ( που συνεχίζονται ακόμη και σήμερα με Γάλλους, Γερμανούς και Αμερικανούς). Κρύβοντας το σκάνδαλο της Siemens. Ακόμη κυκλοφορεί ελέυθερος πολτικός που αποκάλυψε μόνος τους ότι του έδωσε η Siemens για το ΠΑΣΟΚ 1 εκ. μάρκα... ζεστά!

Δίνοντας χρόνια τώρα υπερτιμολογημένες συμβάσεις σε συγκεκριμένους Έλληνες και ξένους εργολάβους κάθε είδους κρατικού έργου και προμήθειας ( αλλά η Μαλακάσα και τα Τέμπη πέφτουν και στους δρόμους τα τροχαία απο κακοτεχνίες θερίζουν).

Δεκάδες δις. ευρώ τρώγονται από λαμόγια στα νοσοκομεία – το παραδέχονται υπουργοί στα κανάλια, αλλά και διεθνείς οργανισμοί για τη διαφθορά – και κανένας δεν τους αποκαλύπτει και δεν τους ζητάει να γυρίσουν πίσω αυτά που έφαγαν. Να τους πάψουν από επαγγελματίες και να τους ζητήσουν πίσω περιουσιακά στοιχεία.

ΤΟΛΜΑΤΕ να πείτε σε μια φαρμακοβιομηχανία – και μάλιστα Αμερικανικής καταγωγής – δώσε «πίσω αυτά που έφαγες από τον Ελληνικός λαό», πουλώντας ακριβά μέσω των αργυρώνητων γιατρών και λειτουργών της δημόσιας υγείας τα φάρμακα και τις προμήθειες; ΤΟΛΜΑΤΕ κύριε πρωθυπουργέ; Όχι! Προτιμάτε για να μην κλονιστεί ενδεχομένως μια πολυεθνική φαρμακοβιομηχανία, να πτωχεύσουν και να αρρωστήσουν από το άγχος, χιλιάδες νοικοκυριά που κρέμονται ακόμη και από έναν μισθό, αυτόν που εσείς περικόψατε. Αίσχος!

«Η μεγαλύτερη τρομοκρατία στο κόσμο, είναι η φτώχεια» – Γκάντι

Όλοι πιστεύουν, ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι και γενικά ο κόσμος δεν θα αντιδράσει στην περικοπή μισθού, γιατί αυτό το ποσό θα το καλύψουν από τα φακελάκια και το γρηγορόσημο! Με απλά λόγια ακόμη και εκείνοι οι δημόσιοι υπαλληλοι που δεν παρανομούσαν , σήμερα τους δίνει η κυβέρνηση κίνητρο να συμπληρώσουν το χαμένο εισόδημα τους!

Greenpeace – Τα τελευταία αλιεύματα των ωκεανών είναι στα super market

Η κόκκινη λίστα της Greenpeace για τα ψάρια και τα θαλασσινά αποκαλύπτει ότι τα τελευταία αλιεύματα που έχουν απομείνει στους ωκεανούς βρίσκονται σήμερα στα ψυγεία και τα ράφια των σούπερ μάρκετ.[1] Η λίστα αυτή έρχεται να καλύψει το κενό ενημέρωσης των Ελλήνων καταναλωτών, που μέχρι σήμερα δεν είχαν καμία απολύτως πληροφορία σχετικά με την κατάσταση των πληθυσμών ή τον τρόπο αλιείας των ψαριών και θαλασσινών που αγοράζουν.

Σήμερα, τα τρία τέταρτα των ιχθυαποθεμάτων διεθνώς είναι υπεραλιευμένα και απειλούνται άμεσα, βρίσκονται στα όρια της κατάρρευσης ή έχουν ήδη εξαφανιστεί. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν ψάρια, όπως ο τόνος και ο μπακαλιάρος, οι πληθυσμοί των οποίων έχουν μειωθεί κατά 90%. Τα στοιχεία αυτά έχουν οδηγήσει τους επιστήμονες στην εκτίμηση ότι μέχρι τα μέσα του αιώνα τα ψάρια και τα θαλασσινά είναι πιθανό να εξαφανιστούν πλήρως από τις θάλασσες και συνεπώς από τη διατροφή μας.

Μπροστά στον ορατό κίνδυνο κατάρρευσης και των τελευταίων ιχθυοπληθυσμών λόγω της υπεραλίευσης και των καταστροφικών μεθόδων αλιείας, η Greenpeace στοχεύει όχι απλά να αναδείξει τους κινδύνους της μη βιώσιμης αλιείας, αλλά και να τονίσει την ανάγκη προώθησης βιώσιμων αλιευτικών μεθόδων για την προστασία του θαλάσσιου πλούτου. Στην προσπάθεια αυτή, τα σούπερ μάρκετ μπορούν να αναλάβουν ηγετικό ρόλο, θεσπίζοντας πολιτικές προμήθειας βιώσιμων αλιευμάτων. Με τον τρόπο αυτό, οι καταναλωτές θα γνωρίζουν από πού προέρχονται τα ψάρια και τα θαλασσινά που καταναλώνουν και θα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν υπεύθυνες επιλογές. Το παράδειγμα αυτό έχουν ακολουθήσει ήδη πολλές αλυσίδες σούπερ μάρκετ σε χώρες όπως η Αγγλία, η Γερμανία και η Ισπανία.

?Αν συνεχίσουμε να λεηλατούμε τους ωκεανούς, σύντομα στις θάλασσες δε θα έχει μείνει ούτε λέπι και τα μόνα θαλασσινά που θα έχουν απομείνει για να καταναλώσουμε θα είναι οι… τσούχτρες. Η προστασία της θάλασσας περνάει και από το πιάτο μας. Για να μπορούμε όλοι να κάνουμε υπεύθυνες καταναλωτικές επιλογές, πρέπει τα σούπερ μάρκετ να διασφαλίσουν ότι τα ψάρια και τα θαλασσινά που διαθέτουν έχουν αλιευθεί με βιώσιμο τρόπο?, δήλωσε η Ναταλία Τσιγαρίδου, Υπεύθυνη του Δικτύου Δράσης Καταναλωτών της Greenpeace.

Τα περισσότερα από τα αλιεύματα που καταναλώνουμε σήμερα δυστυχώς προέρχονται από αλιευτικούς στόλους ανεπτυγμένων χωρών που κυνηγούν τα τελευταία κοπάδια ψαριών στις ανοιχτές θάλασσες χάρη σε υπερσύγχρονες μεθόδους εντοπισμού, αλλά και στα χωρικά ύδατα παράκτιων και νησιωτικών κρατών. Η πρακτική αυτή επηρεάζει αρνητικά το θαλάσσιο περιβάλλον και εκατομμύρια ανθρώπους που βασίζουν την επιβίωσή τους στην αλιεία.

Ωστόσο, ούτε και οι υδατοκαλλιέργειες αποτελούν λύση στα προβλήματα των ωκεανών με τον τρόπο που λειτουργούν σήμερα. Αντίθετα, επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο τις θάλασσες, το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες.

Η Greenpeace καλεί τα ελληνικά σούπερ μάρκετ να υιοθετήσουν και να εφαρμόσουν μία πολιτική προμήθειας βιώσιμων αλιευμάτων, η οποία θα βασίζεται στους εξής άξονες:

Απόσυρση των χειρότερων: απόσυρση από τα ψυγεία και τα ράφια των σούπερ μάρκετ των ειδών που κινδυνεύουν περισσότερο, ξεκινώντας από την άμεση απόσυρση των ειδών που περιλαμβάνονται στην κόκκινη λίστα της Greenpeace. Τα είδη αυτά περιλαμβάνονται στην κόκκινη λίστα ως αποτέλεσμα της κατάστασης των πληθυσμών τους και των συνεπειών στα θαλάσσια οικοσυστήματα από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την αλίευσή τους.

Υποστήριξη των καλύτερων: αύξηση της γκάμας των βιώσιμων αλιευμάτων που διατίθενται προς πώληση και προώθησή τους στα καταστήματα, την ηλεκτρονική σελίδα και τυχόν ενημερωτικά – προωθητικά έντυπα της εταιρίας.

Βελτίωση των υπόλοιπων: συνεργασία με τους προμηθευτές για την προμήθεια αλιευμάτων αποκλειστικά από τους πιο υγιείς πληθυσμούς, συνεργασία με την αλιευτική βιομηχανία ή / και με επιστήμονες για τη βιωσιμότητα των αλιευτικών τεχνικών, και απόρριψη αγοράς αλιευμάτων από στόλους και προμηθευτές που δε βελτιώνουν τις μεθόδους τους.

Ραούλ Βανεγκέμ

Ο Βέλγος...
... φιλόσοφος Ραούλ Βανεγκέμ προειδοποιούσε πρόπερσι, όταν είχε ήδη ξεσπάσει η τρέχουσα οικονομική κρίση: «Σήμερα, η αυτοκρατορία των πολυεθνικών εκρήγνυται μπροστά στα μάτια μας κι ωστόσο οι περισσότεροι από εμάς θρηνούμε αντί να δημιουργήσουμε μια κοινωνία που θα αποκαταστήσει την αλληλεγγύη και το κοινό συμφέρον. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα καταρρέει κι ωστόσο οι άνθρωποι τρέχουν πρόθυμοι να πληρώσουν τους φόρους τους για να ξαναγεμίσουν τα ταμεία τα οποία άδειασαν οι κερδοσκόποι που κάθησαν στον σβέρκο των κρατών. Θα ακολουθήσουν άραγε οι πολίτες εκείνους που θέλουν να τους οδηγήσουν στο σφαγείο;».

Στροφή Ελλήνων στα ντόπια προϊόντα

Ναι στα ελληνικά παραδοσιακά τρόφιμα και ποτά λέει η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων καταναλωτών οι οποίοι δηλώνουν διατεθειμένοι να πληρώσουν επιπλέον για την αγορά τους. Κόντρα λοιπόν στην οικονομική κρίση και στη σαφή στροφή των καταναλωτών στα ανώνυμα προϊόντα των σούπερ μάρκετ, οι Έλληνες κα

ακόμη και αν είναι η τιμή τους είναι 10% υψηλότερη συγκριτικά με αυτή των βιομηχανοποιημένων τροφίμων και ποτών.

Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από έρευνα, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος της Αγροτικής Οικονομίας, της Γεωπονικής Σχολής του Α.Π.Θ. και αποκαλύπτει τη συμπεριφορά του σύγχρονου Έλληνα καταναλωτή απέναντι στα ελληνικά παραδοσιακά τρόφιμα και ποτά.

Συγκεκριμένα ποσοστό 48,8% των καταναλωτών που συμμετείχαν στην έρευνα απάντησαν, ότι καταναλώνουν συχνά παραδοσιακά τρόφιμα και ποτά, ποσοστό 29,5% δήλωσε ότι καταναλώνει περιστασιακά, το 16,9% ότι τα καταναλώνει πολύ συχνά, το 4,3% των ερωτηθέντων τα καταναλώνει σπάνια, ενώ μόνο το 0,5% δεν καταναλώνει ποτέ παραδοσιακά τρόφιμα και ποτά.

Αναφορικά με τα διάφορα είδη των παραδοσιακών τροφίμων και ποτών, τα δημοφιλέστερα στην κατανάλωση είναι το γιαούρτι, το μέλι, τα τοπικά τυριά, οι μαρμελάδες, τα γλυκά κουταλιού, ο τραχανάς, οι χυλοπίτες και το κρασί. Η πλειονότητα των καταναλωτών αγοράζει παραδοσιακά τρόφιμα και ποτά, κυρίως γιατί θεωρεί ότι είναι φτιαγμένα με αγνά υλικά χωρίς χημικά πρόσθετα, είναι πιο υγιεινά από τα βιομηχανοποιημένα και έχουν ωραία γεύση και άρωμα.

Το 82% των καταναλωτών προτιμά τα συσκευασμένα παραδοσιακά τρόφιμα και ποτά. Το 58% διαβάζει πολύ συχνά τις πληροφορίες που αναγράφονται στην ετικέτα των συσκευασμένων παραδοσιακών τροφίμων και ποτών, και ενδιαφέρεται να μάθει κυρίως για την ημερομηνία λήξης, τα συστατικά και τον τόπο προέλευσής τους.

Όσον αφορά στις τιμές των παραδοσιακών τροφίμων και ποτών το 49% τις βρίσκει υψηλές, αλλά οι περισσότεροι δήλωσαν ότι είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν επιπλέον για την αγορά των παραδοσιακών τροφίμων και ποτών με τιμή προσαυξημένη έως 10% συγκριτικά με αυτή των βιομηχανοποιημένων τροφίμων και ποτών. Από την έρευνα προέκυψε επίσης ότι 5 στους 10 καταναλωτές δε θεωρεί ικανοποιητική την διάθεση των παραδοσιακών τροφίμων και ποτών.

ΠΛΟΥΣΙΟΙ και ΦΤΩΧΟΙ

Επιτέλους”! Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημ. Δασκαλόπουλος, μετά το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε σε επιτήρηση θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο κι αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ. $. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια ! Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα (των εργαζομένων) και με την επιτήρηση;

Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος κι εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δεν δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά; Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα :

• Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας – των εργαζομένων – εισόδημα δεν αυξήθηκε καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ;
• 30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις € ενώ άλλα 40 δις έχουν καταθέσει έλληνες πολίτες στο εξωτερικό. Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα ‘ναι.
• Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη: 11,8 δις € το 2009, 10 δις το 2008 και 11,3 δις το 2007. Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις €. Το 2009 η ΔΕΗ πραγματοποίησε κέρδη 1,1 δις ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκατ. €.
• Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις € στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις στα Βαλκάνια.
• Την τετραετία 2004 – 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις € σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις ( τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων.)
• Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις € και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 δις.
• Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6 με 6,5 δις € από ΦΠΑ.
• Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις € ετησίως.
• Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις € στο δημόσιο.
• Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα τους έχει δανείσει 3,5 δις €, η Πειραιώς 2 δις € κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις – καταθέσεις οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας.
• Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κλπ. Ο Θοδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα. Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ., του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !
• Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M.Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ., ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !
• Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. € κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν’ αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ). Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. € και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. χτίζοντας βίλες σε αυτό.
• Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουϊτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000$ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής!
• Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο (Ν. 3290/04) 1790 επενδύσεις ξενοδόχων προϋπολογισμού 5,7 δις € και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις €. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά. Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες.
• Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις €, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.

Δεν αναφέρομαι καθόλου στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις € της «Ακρόπολης» κλπ) γιατί είναι γνωστά. Άλλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική …«δικαιοσύνη».

Ούτε στα 28 δις € που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.

Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι. Δυο κόσμοι μέσα στην ίδια χώρα.

Από τη μια ο κόσμος μας: ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία κι εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, ανασφάλιστη εργασία, μερική απασχόληση, προσωρινή απασχόληση, συντάξεις των 400€ , μισθοί των 700 €, σύνταξη στα 67, δάνεια και κάρτες, τα φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,4 €, ο 14^ος μισθός που κόβεται , η κατάργηση των συμβάσεων, ο φόβος κι η αγωνία για το αύριο.

Κι απ’ την άλλη ο κόσμος τους: τραπεζίτες, επενδυτές, golden boys, βιομήχανοι κι εφοπλιστές, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ, θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member. Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής , σαπίλας και παρακμής.

Τελικά λεφτά υπάρχουν αλλά όχι για μας. Είναι δικά μας αλλά δεν είναι για μας. Εμείς τα «γεννήσαμε» αλλά δε μας ανήκουν. Φταίμε όμως κι εμείς γιατί όπως λέει κι η παροιμία «αν δεν εγονάτιζε η καμήλα δεν τηνε φορτώνανε». Η επίθεση που δεχόμαστε από ΠΑΣΟΚ – ΝΔ –ΕΕ και κεφαλαιοκράτες (διεθνείς και εθνικούς) δε θα σταματήσει ποτέ από μόνη της. Τώρα πρέπει να αναχαιτίσουμε την επίθεση, τώρα να διεκδικήσουμε αναδιανομή του πλούτου, έξοδο από τη ληστρική Ε.Ε. του κεφαλαίου. Για να επιστρέψει πάνω από την Ευρώπη το φάντασμα που κάποτε πλανιόταν, όπως έλεγε ο Μαρξ. Για ν’ αρχίσουν πάλι να τρέμουν οι ξεσαλωμένες, σήμερα, κυρίαρχες τάξεις.

Εξόριστοι στην πόλη μας

Ας περιεργαστούμε ένα σκηνικό που περιλαμβάνει και τα δύο αυτά στοιχεία:

Μεσημέρι στην Πλάκα. Με την άνοιξη προ των πυλών, δυο βήματα από το νέο Μουσείο της Ακρόπολης, ο δρόμος είναι γεμάτος περαστικούς και τουρίστες. Ολοι περπατούν στην άσφαλτο παραμερίζοντας για να περάσουν μηχανάκια, αυτοκίνητα και το τουριστικό «τρενάκι». Τα στενά πεζοδρόμια κατειλημμένα από παρκαρισμένα αυτοκίνητα και την πραμάτεια των μαγαζιών. Λίγο πιο πάνω, απέναντι από το Μνημείο του Λυσικράτη («φανάρι του Διογένη» το αποκαλούν μερικοί), το πεζοδρόμιο είναι απλώς ανύπαρκτο. Το χρησιμοποιεί καφέ-εστιατόριο γνωστού επιχειρηματία με δεκάδες κέντρα διασκέδασης, για να απλώνει τραπεζοκαθίσματα σε μήκος δεκάδων μέτρων και πλάτος όσο οι πλάκες του.

Ακριβώς σε αυτό το σημείο, οι διερχόμενοι κοντοστέκονται. Υποχρεωτικά πάνω στην άσφαλτο. Οχι μόνο για να δουν το μνημείο, την αρχαία οδό Τριπόδων και τη θέα προς τον βράχο της Ακρόπολης. Μια αυτοσχέδια μπάντα με χάλκινα πνευστά και νταούλια, πέντε Τσιγγάνοι σαν βγαλμένοι από ταινία του Κουστουρίτσα δονούν τον αέρα με τους ήχους τους. Ο κόσμος συντονίζεται και χαμογελά. Από το βάθος του δρόμου, όμως, εμφανίζεται ο νόμος στο πρόσωπο δύο αστυνομικών, της ΕΛ.ΑΣ. και του Δήμου Αθηναίων. Πλησιάζουν σκυθρωποί και αγέρωχοι. Σταματούν μπροστά από την μπάντα. Οι μουσικοί σταματούν, χαμογελούν, υποκλίνονται θεατρικά, μαζεύουν τα όργανα και φεύγουν. Τα άλλα «όργανα» αποχωρούν και αυτά, αφήνοντας τα τραπεζοκαθίσματα στην ησυχία τους. Λες και οι Τσιγγάνοι ήταν το ένα και μοναδικό εμπόδιο της εύρυθμης λειτουργίας του δρόμου...

Εικόνες παρόμοιες ή και χειρότερες εμφανίζονται καθημερινά σε χιλιάδες σημεία της Αθήνας και των μεγάλων πόλεων. Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο όταν οι πεζοί δεν προσπαθούν απλώς να κάνουν μια χαλαρή βόλτα, αλλά πρέπει να διεκπεραιώσουν τις δουλειές τους, κινούμενοι με τα πόδια αντί να χρησιμοποιήσουν αυτοκίνητο, που θα προσθέσει ρύπους στην ατμόσφαιρα και όχληση στο κοινωνικό σύνολο.

Εγκλήματα «τετελεσμένα»

Πώς φθάσαμε όμως σε αυτό το σημείο; Πώς γίνεται να θεωρούμε δεδομένο ότι μια πεζή διαδρομή για τα καθημερινά ψώνια μπορεί να μετατρέπεται σε δρόμο αντοχής μετ' εμποδίων για προπονημένους αθλητές; Ως πότε θα είναι ανέφικτος ο αμέριμνος περίπατος για ένα γονιό με το παιδί του ή έναν κινητικά ανάπηρο, όταν τα καροτσάκια συναντούν κάθε πέντε μέτρα στύλους ατάκτως ερριμμένους, σπασμένες πλάκες, λακκούβες, αυτοκίνητα και μηχανάκια παρκαρισμένα, περίπτερα με απλωμένη πραμάτεια στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα; Την απάντηση αναζητούμε σήμερα πέρα από τα «γνωστά», δηλαδή:

* την έλλειψη ουσιαστικής αστυνόμευσης,

* τα μικρο-μεγαλοσυμφέροντα όσων απλώνουν τραπεζοκαθίσματα, υαλοπετάσματα, σόμπες και ομπρέλες, διαφημιστικές πινακίδες και πλαίσια, σε πεζόδρομους και πεζοδρόμια,

* την αδράνεια των αρμοδίων δήμων να ασκήσουν ελέγχους σε όσους εκμεταλλεύονται τον δημόσιο χώρο,

* το νομοθετικό πλαίσιο, που επιτρέπει στους δήμους να επικαλούνται ευθύνες άλλων (υπουργείων, περιφέρειας, νομαρχίας, λιμενικού κ.λπ.) και να μην παρεμβαίνουν,

* τους δεκάδες φορείς που σκάβουν δρόμους και πεζοδρόμια χωρίς κανένα συντονισμό ή κλείνουν χώρους με λαμαρίνες για να αποθηκεύουν τα εργαλεία τους.

Συγκρίσεις και εκκρεμότητες

Ο Συνήγορος του Πολίτη ασχολήθηκε με το θέμα το 2005, καταλήγοντας σε συγκεκριμένα συμπεράσματα ένα χρόνο μετά. Στην έκθεσή του τότε περιέλαβε και σειρά φωτογραφιών με χαρακτηριστικά παραδείγματα. Με απογοήτευση διαπιστώνουμε ότι πέντε χρόνια αργότερα η εικόνα παραμένει ίδια ή και χειρότερη, αν και οι αρμόδιες υπηρεσίες ενημερώθηκαν για τα προβλήματα και θα έπρεπε να προχωρήσουν σε ενέργειες. Αλλη μια απόδειξη ότι το πρόβλημα δεν ξεκινά μόνο από την έλλειψη παιδείας και αστυνόμευσης, αλλά και από τον τρόπο κατασκευής και συντήρησης πεζοδρομίων, πεζοδρόμων και δρόμων.

Ενδεικτικά είναι τα όσα συνέβησαν με δύο σχετικώς μικρά έργα που έγιναν πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στο 7ο Δημοτικό Διαμέρισμα (Αμπελόκηποι, Γκύζη, Ερυθρός κ.λπ.) και στο 5ο Δημοτικό Διαμέρισμα (Πατήσια έως Προμπονά). Εξι χρόνια αργότερα, τα έργα αυτά δεν έχουν ουσιαστικά παραληφθεί από τους εργολάβους, ενώ μέσα στον χώρο του Δήμου Αθηναίων βρίσκονται σε εξέλιξη δικαστικές μάχες ανάμεσα σε υπαλλήλους-μηχανικούς για τον τρόπο που έγιναν η επίβλεψη, η υλοποίηση και η παραλαβή. Εκτοξεύονται κατηγορίες για κακοτεχνίες, άχρηστα υλικά, υποέργα που πληρώθηκαν χωρίς να εκτελεστούν, ελλείψεις ουσιαστικές και τυπικές. Στο μεταξύ, τα χρόνια κυλούν (χωρίς τα εμπόδια που συναντούν καροτσάκια και βήματα πεζών), νεότερα έργα έχουν έρθει να καλύψουν τα προβλήματα των παλαιότερων και οι δημότες περιμένουν αδίκως να συναντήσουν μια καλύτερη μέρα στον... δρόμο.

Ναρκισσισμός και Συνωμοσιολογία

Βρισκόμαστε σε ένα οριακό σημείο της ιστορίας μας. Ο χαρακτήρας μας μπορεί να μας οδηγήσει σε δύο πολύ διαφορετικά μονοπάτια, το ένα δύσκολο αλλά δημιουργικό, το άλλο εύκολο και εξόχως αυτοκαταστροφικό.

Ποια είναι η «εύκολη» λύση; Αυτή που ακολουθούν τις τελευταίες ημέρες σημαίνοντες πολιτικοί παράγοντες και εξαντλείται στις επιθέσεις στη... Γερμανία και στις υπόλοιπες σκοτεινές δυνάμεις, που απεργάζονται συνωμοσίες κατά της χώρας μας. Είναι προφανώς πιο εύκολο να αμολήσεις μια ναρκισσιστική εθνικιστική κορώνα και να απευθυνθείς στα συνωμοσιολογικά ένστικτα του Ελληνα, παρά να δεις κατάματα το πρόβλημα και να το λύσεις. Είναι ασφαλώς πολύ λογικό και θεμιτό για τους παρωχημένους πολιτικούς που εκπροσωπούν ένα χρεοκοπημένο κατεστημένο να καταφεύγουν σε αυτές τις λύσεις.

Αυτός ο δρόμος δεν οδηγεί πουθενά, μόνο στον γκρεμό. Ούτε η Μέρκελ θα τρομάξει μπροστά στην επιστολή Πετσάλνικου, ούτε η μετοχή της BMW θα καταρρεύσει επειδή κάποιοι άρχισαν να καλλιεργούν την ιδέα του μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων. Εχουμε ήδη υποστεί τεράστια ζημιά στην εικόνα μας διεθνώς και το μόνο που μας λείπει είναι να αρχίσουμε την παλιά καλή τακτική τού «σε βρίζω, αλλά φέρε και τα λεφτά». Επιτέλους, κανείς δεν αισθάνεται πλέον ότι μας χρωστάει, επειδή είμαστε ο περιούσιος λαός. Εξαργυρώσαμε τα γραμμάτια για τον Περικλή και τη διάδοση της δημοκρατίας, για το έπος του 1940 και τώρα είμαστε μια ακόμη χώρα που τα έχει κάνει θάλασσα και δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα.

Υπάρχει, λοιπόν, το μονοπάτι που οδηγεί στην εσωστρέφεια και σε ένα φανταστικό πόλεμο με σκοτεινές δυνάμεις που μας ζηλεύουν και μας κυνηγούν. Αν αυτή η νοοτροπία συνδυασθεί και με ακραίες συμπεριφορές διαμαρτυρίας στο εσωτερικό, είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι θα μας πάει πάρα πολύ πίσω. Ο άλλος δρόμος είναι να θυμώσουμε με τα όσα ακούμε και διαβάζουμε για τη χώρα μας και να πούμε μόνοι μας «ε, όχι ρε φίλε, δεν τα αξίζουμε όλα αυτά. Τα κάναμε θάλασσα, αλλά θα τα διορθώσουμε γιατί είμαστε μια δυνατή χώρα με πολλά πλεονεκτήματα και ένας λαός που ξέρει να τα θαλασσώνει, αλλά και να επιβιώνει στο τέλος». Αυτός ο θυμός μπορεί να βγάλει από το ελληνικό DNA φιλότιμο, εργατικότητα και ένα καινούργιο όραμα. Απαιτεί, όμως, να κοιταχθούμε στον καθρέφτη και να αναγνωρίσουμε τα δικά μας λάθη. Ναι, να τα ξεχωρίσουμε από τις κακοήθειες, τους λαϊκιστικούς ρατσισμούς κάποιων ξένων και τις υπερβολές, αλλά να τα δούμε.

Εχουμε πιάσει τον «πάτο». Η επιλογή είναι δική μας τώρα, αν θα βγάλουμε τον κακό τριτοκοσμικό μας εαυτό πιστεύοντας στον ρόλο του θύματος ή αν θα αρπάξουμε τη μοίρα μας στα χέρια μας για να σταματήσουμε να είμαστε ο περίγελως διεθνώς.

Υπερπληθυσμός και Κλιματική Αλλαγή

Λόγω της συνεχιζόμενης αποτυχίας των κυβερνήσεων να προωθήσουν μια συμφωνία για την Κλιματική Αλλαγή, το μέλλον των ανθρώπων και της Γης παραμένει σκοτεινό. Η αποτυχία αυτή γίνεται περισσότερο εμφανής σε σχέση με ένα ζήτημα για το οποίο δεν μιλάει κανείς: Τον ανθρώπινο πληθυσμό, ο οποίος είναι ένα πρόβλημα με δύο όψεις. Όχι μόνο αυξάνεται, αλλά ταυτόχρονα αυξάνονται και οι κατά κεφαλή εκπομπές.

Το 1970, όταν οι παγκόσμιες εκπομπές ξεπέρασαν το όριο το οποίο είναι σε θέση να διαχειριστεί η ατμόσφαιρα, ο πληθυσμός ήταν 3,7 δις. Σήμερα είναι περίπου 6,9 δις, δηλαδή έχει σημειωθεί αύξηση 86%. Στην ίδια χρονική περίοδο οι εκπομπές από ορυκτά καύσιμα έφτασαν τους 29 δις τόνους από 14 δις, δηλαδή αυξήθηκαν κατά 107%.

Με άλλα λόγια, το 1970 οι κατά κεφαλή εκπομπές ήταν 3,8 τόνοι, ενώ πλέον έχουν φτάσει τους 4,2 τόνους, παρά την βελτίωση στην αντίληψή μας για τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Το αυξανόμενο μερίδιο των ΑΠΕ στην παραγωγή ενέργειας απλά επιβραδύνει την ραγδαίως επιδεινούμενη εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα η οποία οφείλεται στις ανάγκες για ενέργεια.

Παρόλα αυτά, δίχως καμία δικαιολογία, οι προτάσεις των ΗΠΑ, του ΟΗΕ και των ανεξαρτήτων ερευνητικών ομάδων δεν αναφέρουν ποτέ τη συμμετοχή του πληθυσμού στην επιδείνωση της Κλιματικής Αλλαγής. Καμία λύση για το πληθυσμιακό πρόβλημα δεν είναι ορατή και έτσι οφείλουμε να προωθήσουμε όλο και πιο δυναμικά μέτρα ελέγχου των εκπομπών. Επίσης, τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από την παιδεία και την ενημέρωση. Στο ζήτημα της Κλιματικής Αλλαγής, η πιο κρίσιμη ιδέα είναι ότι η ατμόσφαιρα πρέπει να θεωρείται ως η κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας.

Από τη διαπίστωση αυτή απορρέει ένα αξίωμα δικαίου. Έχει έρθει ο καιρός να κατανεμηθεί σε κάθε χώρα ένα ασφαλές μερίδιο εκπομπών με τρόπο ισομερή. Η κατανομή αυτή δεν μπορεί να βασιστεί στις ποσότητες που εκλύονται σήμερα από τις διάφορες αναδυόμενες και εκβιομηχανιζόμενες χώρες. Ούτε μπορεί να στηριχθεί στον πληθυσμό, αφού στην περίπτωση αυτή θα επιβράβευε τους μεγάλους πληθυσμούς και θα προκαλούσε αύξησή τους.

Η προσέγγιση πρέπει να χαρακτηρίζεται από τη φειδώ: Την αυξημένη χρήση συσκευών που εξοικονομούν ενέργεια, τη δέσμευση άνθρακα, τα πράσινα μέσα μεταφοράς, την προστασία των τροπικών δασών, τον φόρο άνθρακα και το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων.

Αν τελικά υιοθετηθούν διεθνείς συμφωνίες, τα συστήματα εμπορίας θεωρητικά θα αποτελούν μια εξαιρετική προσέγγιση, εφόσον τα όρια για τις εκπομπές είναι ασφαλή, εφόσον η συμβολή της κάθε χώρας μπορεί να προσδιοριστεί και εφόσον η ανεπάρκεια και η διαφθορά στη διοίκηση, παρακολούθηση και επιβεβαίωση θα περιοριστούν.

Μια περιβαλλοντικά και κοινωνικά δίκαιη προσέγγιση στο εμπόριο δικαιωμάτων θα ήταν να εξαρτηθούν τα όρια εκπομπών για κάθε χώρα από την ποσότητα της ατμόσφαιρας που την υπερκαλύπτει. Με βάση το σχέδιο αυτό, πολλές πλούσιες χώρες θα απελευθέρωναν περισσότερα αέρια από το επιτρεπτό. Και οι φτωχές χώρες το αντίθετο.

Τότε, οι χώρες με χαμηλούς αναλογικά ρύπους θα ήταν σε θέση να νοικιάσουν (όχι να πουλήσουν) ένα μέρος του δικαιώματός τους μέχρις ότου αναπτύξουν τις υποδομές τους. Οι χώρες-νοικιάρηδες όμως, θα επέβαλαν μεταρρυθμίσεις για να παραμείνουν εντός των ορίων, οι οποίες θα συμπεριλάμβαναν την ενεργειακή λιτότητα για τους πολίτες ή ακόμα και τη μείωση του πληθυσμού τους, όσο δύσκολο και αν είναι αυτό.

Στο τέλος, πρέπει όλοι να αναγνωρίσουμε ότι έχουμε υποχρέωση να μοιραστούμε τη Γη με τα υπόλοιπα ζωντανά πλάσματα και αυτό απαιτεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να μειώσουμε τη ζήτηση για πρώτες ύλες που προκαλείται από τον πληθυσμό μας. Η αναγνώριση αυτή αποτελεί το ζητούμενο για την πολιτική επιμόρφωση με την ευρύτερη έννοια.

Ο Άρθουρ Ουέστινγκ είναι οικολόγος δασικών εκτάσεων και πρώην διευθυντής στο Πρόγραμμα του ΟΗΕ για την Ειρήνη, την Ασφάλεια και το Περιβάλλον.

Τσουνάμι φόρων που πνίγει φτωχούς και μεσαία τάξη!

ου Γιάννη Τσαραγκλή - «Πράσινη κάρτα» παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση (σαν μετανάστρια της Ευρωζώνης που εγκλιμάτισε και θέλουν να την απελάσουν) παίρνει η Ελλάδα, με τα φορομπηχτικά και ορισμένα τεχνικώς ανέφικτα μέτρα, του νέου φορολογικού νομοσχεδίου που ανακοίνωσε χθες η κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ήθελε να πάει στη Κομισιόν, έχοντας ανακοινώσει μέτρα παρόμοια και ενδεχομένως σκληρότερα της Ιρλανδίας, για να συμφωνήσουν οι εταίροι και να δώσουν το αναμενόμενο βοήθημα για να σταματήσει η αιμορραγία των αγορών ομολόγων και μετοχών.

Ήδη μετά την ανακοίνωση των σκληρών μέτρων, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και τραπεζίτες άρχισαν να διαρρέουν θετικά σχόλια και φήμες στα διεθνή ΜΜΕ, τα οποία μιλούν για χρηματοδότηση της Ελλάδας, με τη βοήθεια της ΕΕ και κυρίως της Γαλλο - Γερμανίας.

Τα μέτρα αυτά όμως έπεσαν σαν κεραυνός στην Ελληνική κοινωνία που ακόμη τα μελετά για να δει εάν μπορεί να τα αντέξει. Με μια πρώτη ματιά, τα μέτρα αυτά θα προκαλέσουν πάγωμα της κατανάλωσης και επίσπευση των λουκέτων σε μικρές εταιρείες και μαγαζιά, εάν τα νοικοκυριά θα αντιδράσουν - ως αναμένεται - περιορίζοντας τα έξοδα τους, μόνο στα βασικά.

Γενικές διαπιστώσεις:

- Τα φορολογικά μέτρα πλήττουν τους μικρομεσαίους και τιμωρούν αυτούς που μέχρι σήμερα ήταν ειλικρινείς φορολογούμενοι πολίτες.

- Δεν προσφέρουν κανένα κίνητρο και επιβράβευση, πάρα μόνο σε όσους έχουν τα λεφτά τους σε Ελβετία και offshore !

- Αυξάνουν την τιμή των καυσίμων, πλήττοντας τους μικρομεσαίους και φτωχούς και αφήνουν αδιάφορους τους έχοντες!

- Μειώνουν το αφορολόγητο όριο και εκβιάζουν στα όρια της τρομοκρατίας τους φτωχούς με τις αποδείξεις. Οι έχοντες θα τις αγοράζουν από επιτήδειους στο τέλος της φορολογικής χρήσης.

- Το κίνητρο συγκέντρωσης αποδείξεων για να πετύχεις την κλίμακα του αφορολόγητου, είναι εκβιαστικό!

- Στέλνει πεσκέσι όλους τους Έλληνες στις τράπεζες, αφού για κάθε συναλλαγή πάνω από 1500 με 2000 ευρώ με μετρητά, θα χρειάζεται πιστωτική κάρτα ή επιταγή. Δεν έχει όμως καταφέρει να ελέγξει τις τράπεζες για τις κρυφές χρεώσεις ( παρά τις δικαστικές αποφάσεις)!

- Φορολογία των πάντων στο χρηματιστήριο, αλλά λεφτά από τα ξένα funds που παίζουν με διεθνείς πλατφόρμες δεν πρόκειται να πάρει. Αυτοί κάνουν το τζίρο στο ΧΑ. Επομένως το νομοσχέδιο διώχνει τους Έλληνες από την ελπίδα των μετοχών.

- Κάθε επαγγελματική ασχολία καλύπτεται πλέον από υπέρογκη άμεση και έμμεση φορολογία, η οποίες είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σκοτώνουν την ανάπτυξη . Χωρίς ανάπτυξη καμιά οικονομία δεν πάει καλά! Επομένως ούτε έσοδα θα εισπράξει!

- Επειδή δεν έχει τον μηχανισμό να κάνει πραγματικούς ελέγχους ( είναι και το λάδωμα βλέπετε), βάζει τεκμήρια διαβίωσης για τις οικογένειες, που σε πολλές περιπτώσεις είναι άδικα και εξωπραγματικά. ( Ποιός θα αποδίδει δικαιοσύνη; Πάλι το ρουσφέτι, εκτιμάμε )!!!

- Ρημάζει την ακίνητη περιουσία στους φόρους που οι έχοντες θα μπορούν να πληρώνουν ενώ οι μικρομεσαίοι και φτωχοί μάλλον όχι. Αναγκάζοντας έτσι πολλούς να τα ρευστοποιήσουν ... όσο, όσο! ( όπως κατέστρεψε τα αυτοκίνητα πάνω από 2000 cc, που δεν τα αγοράζει κανείς ούτε στο 1/3 της αξίας τους πλέον).

- Σε όλους τους εργαζόμενους βάζει μέτρα και μειώνει μισθούς, εκτός από τους βουλευτές και τους πολιτικούς, οι οποίοι είναι βασικοί υπεύθυνοι ( σπατάλες, τοξικά ομόλογα, μίζες, ρουσφέτια, διορισμούς, πανάκριβα δημόσια έργα, Ολυμπιάδες τετραπλού κόστους κ.αλ ) για το σημερινό δημόσιο χρέος, που μας έφερε σε αυτή τη θέση!

- Δεν είδαμε το φορολογικό νομοσχέδιο να περιλαμβάνει πώληση ακινήτων του Δημοσίου ( που δεν είναι φορομπηχτικό μέτρο) και άλλες δραστικές αποφάσεις για τον περιορισμό της κρατικής σπατάλης.

Αγοράστε Ελληνικά προϊόντα τα οποία θα ξεχωρίζετε από τον αριθμό στο BAR CODE…

TA EΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΑΠΟ—->*520*<—-
ΚΑΘΕ ΕΥΡΩ ΠΟΥ ΔΙΝΕΤΕ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΜΕΝΕΙ ΕΛΛΑΔΑ.
1. Όταν αγοράζετε προϊόντα πολυεθνικών Εταιρειών, αποδυναμώνετε τις ελληνικές παραγωγές. Αποδυναμώνοντας Ελληνικές Παραγωγές, βοηθάτε στην επιδείνωση της Ανεργίας. Αντίθετα, ενισχύοντας Ελληνικές Παραγωγές σε τόσο δύσκολους καιρούς, βοηθάτε τη διατήρηση και την αύξηση των θέσεων εργασίας!
2. Όταν αγοράζετε εισαγόμενα προϊόντα, ουσιαστικά δίνετε ένα 50% των χρημάτων σας σε…

εργοστάσια άλλων χωρών, που απασχολούν αποκλειστικά αλλοδαπούς.

Σκεφτείτε επίσης ότι αν η κάθε Ελληνική Οικογένεια στρέψει 500 ευρώ ετησίως σε ελληνικά προϊόντα, τότε για κάθε χίλιες οικογένειες θα αυξηθεί άμεσα η ζήτηση ελληνικών προϊόντων κατά 500.000 ευρώ και θα δημιουργηθεί μια τελική κυκλοφορία χρήματος ισοδύναμη με περίπου 4.500.000 ευρώ στην αγορά! Ή, πιο απλά, 1.000 οικογένειες μπορούν να δημιουργήσουν 100-150 θέσεις εργασίας τουλάχιστον! Αλλάζοντας απλώς την κατανάλωση από προϊόντα πολυεθνικών και από εισαγόμενα προϊόντα. Τελικά, σκεφτείτε ότι, αν όλοι μας υιοθετήσουμε μια τέτοια συνήθεια, τότε 1.000.000 οικογένειες θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε στην πρόσληψη 100.000-150.000 συμπατριωτών μας! Επομένως, όταν κάνετε την επόμενη αγορά σας, σκεφτείτε ότι ίσως να βοηθάτε μεσοπρόθεσμα την επαγγελματική σας εξέλιξη ή την επαγγελματική εξέλιξη αγαπημένων σας προσώπων.